مرجعیت

مرجعیت به معنای جایگاهی است که حق در آن حاکم است و جز درستی و روشنی چیزی در آن نیست ، نتیجه آن که شخص و محتوای شخصی که مرجعیت پیدا کرده بر دیگران اثر گذار بوده و با جهت دهی به آن ها معنا میبخشد.


مرجعیت

درجه ای از دانش ٫ اطلاعات و مهارت ها که در کنار پختگی شخص ٫ فرد را بر حق نشانده و شخص درکی والا و عاری از نقص را دریافت نموده ٫ روند طی شده در اصطلاح به فرد « مرجعیت » میبخشد بنابر این میتوان گفت :

مرجعیت به معنای جایگاهی است که حق در آن حاکم است و جز درستی و روشنی چیزی در آن نیست ، نتیجه آن که شخص و محتوای شخصی که مرجعیت پیدا کرده بر دیگران اثر گذار بوده و با جهت دهی به آن ها معنا میبخشد

روند طی شده نیازمند پیوندی است با مراجع و راهنمایانی ورزیده که از منابع تخصصی ٫ اصیل و معنوی بهره مند باشند از جمله آموزگار ٫ معلم ٫ مشاور ٫ مربی ٫ رایزن خبره و راهنمای نخبه

کوشایی
کوشایی شخصیتی به معنای یادگیری برای انجام دقیق کار همراه با پشتکار و سختکوشی در آنچه یاد گرفته شده است.