کمالگرایی

کمالگرایی به معنای زدایش مستمر و پیگیرانهٔ نقایص وجودی خوداست و تعالی جویی بر نیل به عالیترین جایگاه در زندگی تأکید دارد.


کمالگرایی

کمالگرایی و تعالی جویی دو مصداق بارز پیشرفت قلمداد می‌شوند. کمالگرایی به معنای زدایش مستمر و پیگیرانهٔ نقایص وجودی خوداست و تعالی جویی بر نیل به عالیترین جایگاه در زندگی تأکید دارد. آزردگی از نقص فردی آدمی را به سوی حرکت استکمالی سوق می‌دهد.


کنش
«کنش» به عنوان توانایی کارکردی و «هوش» به معنای توانایی یادگیری است.