انگاره تعامل تکاملی
تعریف
انگاره تعامل تکاملی در روان‌شناسی انسانی به روند پویا و چندبعدی تعامل انسان با خود، دیگران و محیط اشاره دارد. در این روند، رشد فردی، اجتماعی و روانی به طور تکاملی و هم‌زمان رخ می‌دهد. این انگاره انسان را کلی یکپارچه می‌نگرد که پیوسته در حال تغییر، سازگاری و شکوفایی است.
برای مطالعهٔ بیشتر: انگاره تعامل تکاملی در روان‌شناسی انسانی
نگارنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی
شرح موضوعی
این انگاره بر هم‌پیوندی و تعامل دائمی میان ابعاد شخصیت، نیازها، هویت، ظرفیت‌های روانی و روابط اجتماعی تأکید دارد. کل‌نگر، پویای روان‌شناختی و جامع‌گرا است و ابعاد روانی، اجتماعی و سازمانی را در نظر می‌گیرد. هدف اصلی آن توازن، رشد پایدار، خشنودی و کیفیت بالای زندگی برای افراد و جوامع است. مفاهیم بنیادین آن یکپارچگی تعاملی، تعامل نیازهای بنیادین (امنیت، تفرد و پیشرفت) و ساختار تعاملی هویت و شخصیت است.
تعریف انگلیسی
The Evolutionary Interaction Paradigm in human psychology refers to the dynamic, multidimensional process of a person's interaction with self, others and environment. In this process, individual, social and psychological growth occur evolutionarily and simultaneously. The paradigm views the human being as an integrated whole that is continuously changing, adapting and flourishing.
منابع
- مقالات، «انگاره تعامل تکاملی در روان‌شناسی انسانی» https://www.eot.ir/مقالات/انگاره-تعامل-تکاملی-در-روان-شناسی-انسانی-2086 — Definition, emphasis, goals and three fundamental concepts of the paradigm