پرش به محتوای اصلی
آ ا ب پ ت ث ج چ ح خ د ذ ر ز س ش ض ط ظ ع غ ف ق ک گ م ن و ه ی
پرورش و درمان

روان‌درمانی

Psychotherapy
مدخل فرهنگنامه · نویسنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی ۱ دقیقه مطالعه

تعریف

روان‌درمانی کاربرد علمی اصول روان‌شناختی برای بهبود و سازگاری انتظارات از طریق حلّ آشفتگی‌های احساسی و عاطفی است. روان‌درمانی تعاملی بر این اساس استوار است که «اختلال روانی» و هر آنچه تعادل روانی را دچار آسیب می‌کند، و حتی هر گونه «ناآرامی»، ماهیّتی تعاملی دارد.

برای مطالعهٔ بیشتر: نقش هوش تجربی در روان‌درمانی تعاملی

نگارنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی

شرح موضوعی

آسیب‌های روانی کم و بیش از «بی‌تابی روانی» سرچشمه می‌گیرند که خود ناشی از انتظارات غیرواقع‌بینانه از زندگی است. فرد در رویارویی با «مسأله» دچار بی‌تابی می‌شود؛ اگر گشایش یابد، بی‌تابی رفع می‌شود، وگرنه در نتیجهٔ شدّتش اختلال روانی رخ می‌دهد که مقتضی روان‌درمانی است. مسأله می‌تواند از انتظار غیرواقع‌بینانه یا رویداد غیرمنتظره پدید آید. اگر بی‌تابی درمان حمایتی نشود، باید در انتظار «بیماری» بود؛ افسردگی و اضطراب عمده‌ترین بیماری‌های ناشی از بی‌تابی‌اند.

تعریف انگلیسی

Psychotherapy is the scientific application of psychological principles to improve and adjust expectations by resolving emotional and affective disturbances. Interactive psychotherapy rests on the premise that 'mental disorder', anything that damages psychological balance, and even any form of 'unrest' has an interactive nature.

منابع