پرش به محتوای اصلی
مبانی روان‌شناسی تعاملی

زیست معنوی

Spiritual living
مدخل فرهنگنامه · نویسنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی ۱ دقیقه مطالعه

تعریف

زیست معنوی شیوه و فرایندی از زندگی است که در آن فرد در جست‌وجوی معنا، هدف و حقیقت در درون خود و جهان پیرامونش است. در این شیوه، فرد به رشد درونی، ارتباط با نیروهای برتر و پیروی از اصول اخلاقی و انسانی می‌پردازد تا به درک عمیق‌تری از خود و جهان برسد. زیست معنوی در متن پویایی تجربهٔ انسانی قرار دارد و به لایه‌های عمیق‌تر انسانیت اشاره می‌کند.

نگارنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی

شرح موضوعی

زیست معنوی به پرسش‌های بنیادی دربارهٔ معنا و هدف پاسخ آماده نمی‌دهد، بلکه مسیری است که فرد را به کشف و درک شخصی از معنای زندگی می‌رساند. این تجربه می‌تواند در قالب‌های دینی، فلسفی، روان‌شناختی و اجتماعی رخ دهد و اغلب با دعا، سکوت، رشد اخلاقی و ارتباط با دیگران همراه است. جست‌وجوی معنا و هدف، ارتباط با دیگران و جامعه، و تجارب درونی و متعالی از ابعاد مشترک آن شمرده شده‌اند. فرد در این مسیر ممکن است با بحران‌های وجودی روبه‌رو شود، اما این جست‌وجو می‌تواند به غنی‌ترین و اصیل‌ترین تجارب انسانی بینجامد و برای جامعه نیز اثر مثبت داشته باشد.

تعریف انگلیسی

Spiritual living is a way and process of living in which a person seeks meaning, purpose and truth within themselves and in the world around them. In this way of living, the person pursues inner growth, connection with higher forces and adherence to ethical and human principles, in order to reach a deeper understanding of self and world. Spiritual living lies within the dynamics of human experience and points to the deeper layers of humanness.

منابع