پرش به محتوای اصلی
جامعه و سازمان

سازگاری اجتماعی

social adjustment
مدخل فرهنگنامه · نویسنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی ۱ دقیقه مطالعه

تعریف

سازگاری اجتماعی میزان همنوایی و هماهنگی متقابل فرد با فضای همکاران و سایر منابع انسانی سازمان است که موجب حسن برخورد میان کارکنان می‌شود. این مفهوم یکی از سه مؤلفه اساسی سازش‌یافتگی محیطی شغل است و دو مؤلفه دیگر آن فرهنگ‌پذیری و فضای دوستانه‌اند.

نگارنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی

شرح موضوعی

سازگاری اجتماعی کارکنان در محیط شغلی با وجود فضای کاری دوستانه و صمیمی، کم و بیش کارآیی را افزایش می‌دهد؛ زیرا فعالیت شغلی را در میان کارکنان بیشتر می‌کند. بخش قابل ملاحظه‌ای از عوامل ناخشنودی شغلی به فضای اجتماعی محیط کار مربوط است و نارضایتی از جوّ همکارانه و روابط سرد، سطح تعهّد سازمانی و پویایی حرفه‌ای را پایین می‌آورد. در زمینه‌ای مرتبط، بر اساس پژوهش‌های جدید، سازش‌یافتگی سازمانی با نوع مهار شغلی و مقتضیات خاص شغل پیوند نزدیکی دارد. سختی ذاتی شغل ممکن است میزان سازگاری کارکنان را کاهش دهد، اما این امر به نوع مهار و کنترل شغلی بستگی دارد.

تعریف انگلیسی

Social adjustment is the degree of mutual conformity and coordination between an individual and the atmosphere of colleagues and the other human resources of the organization, which leads to good conduct among employees. It is one of the three basic components of occupational environmental adjustment, alongside acculturation and a friendly atmosphere.

منابع