تصمیمگیری عملیاتی
تعریف
تصمیمگیری عملیاتی یکی از سه بُعد هوش تکاملی و مؤلفهای از ظرفیّت تکاملی پویافرینی است. این توانایی به اتخاذ تصمیمات اجرایی و اجرای برنامههای عملیاتی در شرایط واقعی و پیچیده مربوط میشود. شامل درک شرایط فوری و اتخاذ سریع تصمیمهای صحیح در عمل است.
نگارنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی
شرح موضوعی
تصمیمگیری عملیاتی بهویژه در شرایطی اهمیت دارد که اطلاعات کامل یا مشخصی در دسترس نیست. این توانایی با استفاده از دادههای تحلیلی و تجربیات قبلی برای حل مسائل فوری و اجرایی در عمل در ارتباط است. در کنار راهبردسازی پویا و انعطافپذیری انطباقی، یکی از ابعاد هوش تکاملی شمرده میشود. این هوش در مواجهه با بیتابی، یعنی حالت تردید و اضطراب در حل مسئله، از طریق اتخاذ تصمیمات عملیاتی و استراتژیک به فرد کمک میکند.
تعریف انگلیسی
Operational decision-making is one of the three dimensions of evolutionary intelligence and a component of the evolutionary capacity of dynamic creation (pooyafarini). This ability concerns making executive decisions and carrying out operational plans in real and complex situations. It includes understanding urgent circumstances and quickly making correct decisions in practice.
منابع
- مقالات، «ظرفیّت تکاملی پویافرینی» https://www.eot.ir/مقالات/ظرفیت-تکاملی-پویافرینی-2088 — Listed as a dimension of evolutionary intelligence; executing decisions in real conditions
- مقالات، «ظرفیّت تکاملی پویافرینی» https://www.eot.ir/مقالات/ظرفیت-تکاملی-پویافرینی-2088 — Defines the component: executive decisions, urgent situations, incomplete information, analytical data