ماهیت خودخواهانه «خود»
تعریف
ماهیت خودخواهانه «خود» بخشی از وجود انسان است که محوریت آن بر تأمین نیازها، تمایلات و منافع فردی است. این بخش ریشه در نفس دارد و اغلب به دنبال ارضای لذت‌های زودگذر و تسلط بر محیط برای حفظ بقای شخصی است. در این حالت «خود» به جای جستجوی هماهنگی و تعالی، درگیر نیازهای مادی و خودمحوری می‌شود.
نگارنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی
شرح موضوعی
ماهیت خودخواهانه «خود» با ماهیت نورانی و پاک «من» در تعارض است. این تعارض زمانی رخ می‌دهد که ماهیت خودخواهانه و مادی‌گرایانه‌ی «خود» در برابر پاکی ذات الهی «من» قرار گیرد. نتیجه‌ی آن می‌تواند نبود هماهنگی در تصمیم‌گیری‌ها باشد، چون «خود» لذت‌های فوری می‌خواهد و «من» اهداف بلندمدت و معنوی. همچنین به تضاد ارزش‌ها می‌انجامد، چون «خود» بر منافع شخصی استوار است و «من» از عشق و خدمت به دیگران الهام می‌گیرد. تسلط «خود» نیز به خلأ معنوی و سردرگمی می‌انجامد و فرد احساس گم‌گشتگی می‌کند. هماهنگی و وحدت میان «من» و «خود» زمانی حاصل می‌شود که معنویت متعالی بر وجود فرد حاکم شود.
تعریف انگلیسی
The selfish nature of the "self" (khod) is the part of a person centered on meeting individual needs, desires and interests. It is rooted in the nafs and often seeks fleeting pleasures and mastery over the environment to preserve personal survival. In this state, instead of seeking harmony and transcendence, the "self" becomes absorbed in material needs and self-centeredness.
منابع
- مقالات، «ماهیت احساس تنهایی» https://www.eot.ir/مقالات/ماهیت-احساس-تنهایی-2022 — Definition of selfish nature of khod and its conflict with man