مبانی روانشناسی تعاملی
اصول روانشناسی تعاملی
دگرگونی
تعریف
دگرگونی به معنای گسترده دلالت بر پویایی و حرکت مستمرّ و تدریجی در نظام روان دارد. روان، ماهیّتی پویا دارد؛ همواره در حرکت و جنب و جوش و تغییر پذیری است؛ ایستا، جامد و راکد نیست. بلکه جمود و ایستایی اش تعادل را خدشه دار میکند. نظام یافتگی و تعادل روان، بر پویایی ذاتی واقع شده است.
این دگرگونی، همیشگی و مستمرّ است؛ به بیان دیگر، تعامل پایههای روانشناختی ایستا نیست ودر فرایندی یکپارچه، استمرار دارد.
ضمن آن که زندگانی آدمی مرکّب از دورههایی از تحوّل و صیرورت و دگرگونی است که یک پیوستار منظّم و هماهنگ را تشکیل میدهد و هر دوره اقتضای ویژگیهایی را دارد. بدون توجّه به مراحل و ادوار دگرگونی آدمی، شناخت حقیقت نظام روان ممکن نیست.