پرش به محتوای اصلی
هویت و خود

تنهایی وجودی

Existential loneliness
مدخل فرهنگنامه · نویسنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی ۱ دقیقه مطالعه

تعریف

تنهایی وجودی لایه‌ی میانی احساس تنهایی «من» با «خود» است. این تنهایی احساس جدایی از معنای زندگی و هدف والای وجود است. فرد خلأ عمیقی را تجربه می‌کند که او را از اتصال به خالق و هماهنگی با کل هستی محروم می‌کند.

نگارنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی

شرح موضوعی

در این نگاه، احساس تنهایی هنگامی پدید می‌آید که فرد به دلیل مشغولیت‌های دنیوی یا خواسته‌های سطحی از جوهره‌ی الهی خود فاصله بگیرد. احساس تنهایی سه لایه دارد: تنهایی روانی در سطح، تنهایی وجودی در میانه و تنهایی معنوی در عمق. از پیامدهای این احساس خودگم‌گشتگی، افزایش اضطراب و ناامیدی و تضعیف توانایی رشد و تعالی است.

تعریف انگلیسی

Existential loneliness is the middle layer of the feeling of loneliness between the «I» and the «Self». It is a sense of separation from the meaning of life and the lofty purpose of existence. The person experiences a deep void that deprives them of connection with the Creator and harmony with all of existence.

منابع