پرش به محتوای اصلی
ظرفیتهای روانی

جلوه‌گرایی

Display-orientation (attention to appearance)
مدخل فرهنگنامه · نویسنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی ۱ دقیقه مطالعه

تعریف

«جلوه‌گرایی» یکی از سه عامل «حسّاسیّت» است، در کنار «زیبایی‌گرایی» و «لمس‌ورزی». این عامل به معنای توجّه به وضعیت ظاهری دیگران و دقّت در دریافتهای حسّی خود است. در قطب مقابل آن، بی‌اعتنایی به تجمّل و ظاهر امور قرار دارد.

نگارنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی

شرح موضوعی

کسی که در این عامل نمره بالا دارد، نسبت به کیفیّت احساسهای خود دقیق است و توجّهش به جزئیات بالاست. او به لباس دوستان خود (رنگ، شکل و نوع پارچه) توجّه می‌کند و به شکل ظاهری اشیاء، رنگ آنها و اصوات علاقه دارد. کسی که نمره‌اش پایین است، فردی کل‌نگر است که با هوش تحلیلی خود در نگاه اوّل به مفهوم کلّی چیزها توجّه دارد. برای او شکلهای محسوس فقط اطّلاعاتی درباره طبیعت اشیاء است؛ بیشتر به معنای گفته‌ها و فایده شیء توجّه می‌کند تا به صدا یا رنگ.

تعریف انگلیسی

Display-orientation (jelveh-gerayi) is one of the three factors of sensitivity, alongside beauty-orientation and touch-orientation. It means attention to the outward appearance of others and precision in one's own sensory perceptions. At the opposite pole lies indifference to luxury and the outward show of things.

منابع