پرش به محتوای اصلی
مبانی روان‌شناسی تعاملی

ساخت نگری

Structuralism
مدخل فرهنگنامه · نویسنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی ۱ دقیقه مطالعه

تعریف

ساخت نگری رویکردی است که بررسی‌های روان‌شناختی را بر عناصر متوقف می‌کند و بر تحلیل ساختار ذهنی تأکید دارد؛ یعنی پدیده‌های تعاملی را به عناصر اصیل و اوّلیّه، که در چشم‌انداز تعاملی «پایه‌ها» نامیده می‌شوند، تجزیه می‌کند. در این چشم‌انداز بر درک ماهیّت پایه‌ها پافشاری می‌شود. این رویکرد تعامل را نفی نمی‌کند.

نگارنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی

شرح موضوعی

به تعبیر ناصرالدّین کاظمی حقیقی، ساخت نگری به طور ضمنی یادآور می‌شود که برای درک ساختار ذهنی، یعنی پدیده‌های روان‌شناختی، لازم است آنها به عناصرشان (پایه‌ها) تجزیه شوند. برخلاف برداشت برخی، این رویکرد منکر تعامل نیست؛ چون پدیده‌ها حاصل تعاملند، ضرورت دارد پایه‌های تعامل به دقّت وارسی و شناخته شوند. هشیاری برایند تعامل اندیشه و احساس است و چون قابل تجزیه است، ماهیّتی تعاملی دارد. این مکتب بیش از هر مکتب دیگری بر تجزیه و تحلیل مبتنی بر عناصر پافشاری می‌کند.

تعریف انگلیسی

Structuralism (sakht-negari) is an approach that halts psychological investigation at elements and emphasizes the analysis of mental structure. It breaks interactive phenomena into original, primary elements, which the interactive perspective calls "foundations" (bases). It insists on grasping the nature of these foundations, and it does not deny interaction.

منابع