شخصیّت
تعریف
«شخصیّت» یکی از نیرومندترین پدیده‌های تعاملی است و به الگوهای متمایز و اختصاصی تفکر، هیجان و رفتار هر آدمی اشاره دارد. این الگوها شیوه و سبک تعامل او را با محیطش می‌سازند.
برای مطالعهٔ بیشتر: شخصیت تحلیلی، خلاقیت و شخصیت
نگارنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی
شرح موضوعی
الگوهای تفکر بر اندیشه و دریافت حسّی، هیجان بر احساسات، عواطف، انتظارات و انگیزشها، و رفتار بر ویژگیهای سرشتی، نیازها، تواناییها، پیوندها، اندیشه‌ها و دریافتهای حسّی مبتنی است. سبک تعامل با محیط نیز بر دریافتهای حسی، اندیشه‌ها و پیوندها استوار است. نظریه‌های روان‌تحلیلگری، یادگیری اجتماعی و انسان‌گرایی تلویحاً یا تصریحاً بر «ماهیّت تعاملی شخصیّت» پافشاری دارند. نظریه‌های شناختی نیز با وجود فاصله‌گیری از مفهوم ماهوی شخصیّت، بر «تعامل شناخت با شخصیّت» تأکید می‌کنند؛ مانند نظریهٔ سازهٔ شخصی جرج کلی که نگرش فرد به محیط را مطرح می‌کند و از راه رفتار ممکن است موجب تفاوتهای شخصیّت شود.
تعریف انگلیسی
Personality is one of the most powerful interactive phenomena and refers to each person's distinctive and individual patterns of thinking, emotion and behavior. These patterns form the style and manner of the person's interaction with their environment.
منابع
- زمینهٔ روانشناسی تعاملی، «23. شخصیّت» https://www.eot.ir/کتب/زمینه-روانشناسی-تعاملی/شخصیت-1238 — Personality as interactive phenomenon; patterns of thought, emotion, behavior shaping interaction style
- زمینهٔ روانشناسی تعاملی، «23. شخصیّت» https://www.eot.ir/کتب/زمینه-روانشناسی-تعاملی/شخصیت-1238 — Bases of each pattern; theories stressing interactive nature of personality
نقشهٔ این مفهوم: نقشهٔ مفهوم: شخصیت