هوش تکاملی
تعریف
هوش تکاملی یک ظرفیت تعاملی جامع است که هوشهای راهبردی، عملیاتی و انطباقی را در بر میگیرد. این هوش به معنای توانایی جامع برای تصمیمگیری، یادگیری، انطباق با محیطهای پیچیده، برنامهریزی راهبردی، اجرای مؤثر و یادگیری مداوم از تجربیات است. به فرد امکان میدهد در محیطهای گوناگون بهصورت چندبعدی عملکرد بهینه داشته باشد.
برای مطالعهٔ بیشتر: هوش تکاملی
نگارنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی
شرح موضوعی
هوش راهبردی به تفکر تحلیلی و تصمیمگیری آگاهانه، هوش عملیاتی به اجرای دانش در عمل و هوش انطباقی به سازگاری با شرایط متغیر مربوط است. ابعاد هوش تکاملی عبارتاند از راهبردسازی پویا، تصمیمگیری عملیاتی، انعطافپذیری انطباقی، حل مسئله چندبعدی و نوآوری و پیشرفت مستمر. در پارادایم ظرفیت تکاملی پویافرینی، این هوش چارچوب تصمیمگیری و سازگاری است و در کنار هیجان اندیشه قرار میگیرد. به فرد کمک میکند با اطلاعات و دادهها برای حل مسائل راهبرد طراحی کند و بهسرعت به شرایط جدید پاسخ دهد.
تعریف انگلیسی
Evolutionary intelligence is a comprehensive interactive capacity that encompasses strategic, operational and adaptive intelligences. It means the comprehensive ability to make decisions, learn, adapt to complex environments, plan strategically, execute effectively and keep learning from experience. It enables a person to perform optimally and in a multidimensional way across different environments.
منابع
- مقالات، «هوش تکاملی» https://www.eot.ir/مقالات/هوش-تکاملی-2094 — Definition, three component intelligences, five dimensions
- مقالات، «ظرفیّت تکاملی پویافرینی» https://www.eot.ir/مقالات/ظرفیت-تکاملی-پویافرینی-2088 — Role as decision-making and adaptation framework in the paradigm