تجربهٔ جسمانی
تعریف
تجربهٔ جسمانی یکی از انواع تجربه است که عبارت است از به دست آوردن شناخت از اشیاء از راه انتزاع ساده. در این نوع تجربه، خاصیّت جدیداً کشف‌شده از سایر خواصّ اشیاء منفکّ می‌شود و به آن خواصّ دیگر توجّهی نمی‌شود.
نگارنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی
شرح موضوعی
در این متن تجربه سه نوع دارد: تمرین ساده، تجربهٔ جسمانی و تجربهٔ منطقی-ریاضی. تمرین ساده مستلزم حضور اشیایی است که عمل در مورد آنها به کار بسته می‌شود، بی‌آنکه لزوماً شناختی از آنها حاصل شود. تجربهٔ منطقی-ریاضی بر عمل کردن در مورد اشیاء استوار است و شناخت حاصل از آن از خودِ اشیاء منتج نمی‌شود، بلکه حاصل اعمالی است که در مورد آنها به کار رفته است.
تعریف انگلیسی
Physical experience is one of the types of experience, consisting of obtaining knowledge of objects through simple abstraction. In this type of experience, a newly discovered property is separated from the other properties of the objects, and those other properties are not attended to.
منابع
- خلّاقیّت، «30. محدودیّتهای نظری» https://www.eot.ir/کتب/خلاقیت/محدودیتهای-نظری-1415 — Defines physical experience as one of three types of experience.
- هیجان اندیشه، «29. هماویختگی جامع دامنه‌ها» https://www.eot.ir/کتب/هیجان-اندیشه/هماویختگی-جامع-دامنه-ها-1086 — Same definition and contrast with simple practice and logico-mathematical experience.