پرش به محتوای اصلی
آ ا ب پ ت ث ج چ ح خ د ذ ر ز س ش ض ط ظ ع غ ف ق ک گ م ن و ه ی
مبانی روان‌شناسی تعاملی

تعامل

interaction
مدخل فرهنگنامه · نویسنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی ۱ دقیقه مطالعه

تعریف

تعامل در روان‌شناسی تعاملی فرایندی است که نظام‌یافتگی «روان» در آن، یعنی در تعامل پایه‌های هفتگانه و ریشه‌های پنجگانه، استواری می‌یابد. تعامل در سه شکل «واکنشی»، «فراخوانشی» و «پیش‌گستر» به پی‌ریزی ویژگی‌های شخصیتی از حیث اسلوب روابط با محیط اشاره دارد.

برای مطالعهٔ بیشتر: فرانگری هستی تکاملی: تعامل پویای معنوی، انگاره تعامل تکاملی در روان‌شناسی انسانی

نگارنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی

شرح موضوعی

در نمونهٔ آمده در متن، کودک تیزهوش اطلاعات بیشتری از تلویزیون کسب می‌کند (واکنشی)، توجه معلم همدردی را جلب می‌کند (فراخوانشی) و اهل کتابخانه می‌شود (پیش‌گستر). در پژوهش دربارهٔ انتظارات اجتماعی تیزهوشان، «تعامل» یکی از قلمروهاست و به برقراری روابط انسانی میان فرد تیزهوش و جامعه، یعنی معاشرت و مصاحبت او با جامعه، اشاره دارد. این قلمرو به طبیعت انسانی مشترک تیزهوش با فرد عادی مربوط است.

تعریف انگلیسی

Interaction in interactive psychology is the process in which the systematic organization of the psyche is established, namely in the interaction of the seven bases and five roots. In its three forms, reactive, evocative and proactive, it refers to the laying of personality characteristics in terms of the style of relations with the environment.

منابع