پرش به محتوای اصلی
آ ا ب پ ت ث ج چ ح خ د ذ ر ز س ش ض ط ظ ع غ ف ق ک گ م ن و ه ی
جامعه و سازمان

فردگرایی روش‌شناختی

methodological individualism
مدخل فرهنگنامه · نویسنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی ۱ دقیقه مطالعه

تعریف

فردگرایی روش‌شناختی اصلی است که در تحلیل، کنشگران فردی را به‌عنوان اتم‌های منطقی تحلیل در چارچوب نظامی از کنش متقابل در نظر می‌گیرد. این اصل در پارادایم تعریف اجتماعی مطرح می‌شود که کنشگر اجتماعی را موجودی فعّال و صاحب اراده و اختیار تعریف می‌کند.

نگارنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی

شرح موضوعی

در پارادایم تعریف اجتماعی، از حیث روش‌شناسی بر فردگرایی روش‌شناختی تأکید می‌شود و رویکردهای نظری کنش متقابل نهادی و پدیدارشناسی با آن هماهنگ‌اند. بر اساس دیدگاه «سیلز»، افراد در بطن نیروهای اجتماعی محاط شده‌اند و تفاوت‌های شخصیّتی در توانمندی‌ها و استعدادها سبب می‌شود آمادگی آنان برای پاسخ به محرّک‌های اجتماعی متفاوت باشد. این تفاوت‌ها در آمیختگی با نیروها و محیط‌های اجتماعی، تعیین‌کنندهٔ مشارکت‌اند.

تعریف انگلیسی

Methodological individualism is a principle that, in analysis, treats individual actors as the logical atoms of analysis within a framework of a system of interaction. It arises in the social-definition paradigm, which defines the social actor as an active being possessed of will and choice.

منابع