مشارکت اجتماعی
تعریف
مشارکت اجتماعی به تعبیر اوکلی در مفهوم حساس سازی مردم و در نهایت افزایش پذیرش و توانایی آنان برای پاسخ گویی به برنامه‌های توسعه از طریق درگیر کردن آنان با تصمیم گیری، اجرا و ارزشیابی برنامه‌ها، براساس تلاش‌های سازمان یافته است.
ابعاد و ساختار مشارکت اجتماعی در چارچوب ساختارهای فرهنگی جامعه تعریف میشود، فعالیتی که از عناصر اصلی جامعه مدنی به شمار می‌آید. مشارکت اجتماعی ریشه در ساخت و روابط گروهی در سطح محلی و ملی دارد و در نهایت مبتنی بر یک فرایند است، فرایندی که در آن اطمینان و همبستگی میان مردم برقرار میشود. مشارکت عنصری پویا، کمیت ناپذیر و تا حدودی پیش بینی نشدنی است و دگرگون کننده اوضاع است (محسنی 1379 ب: 271).
منبع: کتاب روان‌شناسی فرهنگی، فصل فرهنگ و مشارکت اجتماعی
جایگاه مفهومی
«مشارکت» بر وزن مفاعله، از ماهیّتی تعاملی برخوردار است و آن «یک فرایند تعاملی عمومی چندگانه بر پایه فعّالیّت خودانگیخته، پیرامون وجوه مشترک جمعی است که با سهیم شدن در قدرت تصمیمگیری و رفع تمرکززدایی به تحقّق بهینه زندگی مشترک در میان آحاد جامعه می‌انجامد».