جاه طلبی
تعریف
«جاهطلبی» گرایش به مالافزایی و قدرت شخصی، تقدّم، فرصتطلبی و پیشی جستن است. در برابر آن بیاعتنایی به تقدّمجویی و چشمپوشی از موقعیّت نامطلوب قرار میگیرد. جاهطلبی یکی از سه عامل «برتریطلبی» است.
نگارنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی
شرح موضوعی
در پرسشهای خودشناسی، جاهطلبی با میل شدید به افزودن مال، موقعیّت، دانستنیها و قدرت خود سنجیده میشود. در انگارهٔ تعادل روان، «چالشناپذیری» یعنی پرهیز از مقایسه خود با دیگران، جاهطلبی و رقابتجویی و جزو «استقرار» و «پایداری» است. در «پایایی روانی» نیز پرهیز از مقایسه با دیگران برای جاهطلبی مطرح است و «مادّیگرایی» یعنی دوری از معنویت و مقایسهٔ همیشگی با دیگران برای جاهطلبی.
تعریف انگلیسی
Ambition is a tendency toward increasing wealth and personal power, precedence, opportunism and getting ahead. Its opposite is indifference to seeking precedence and relinquishing undesirable positions. Ambition is one of the three factors of "superiority-seeking".
منابع
- خودشناسی، «7. برتری طلبی» https://www.eot.ir/کتب/خودشناسی/برتری-طلبی-2000 — Definition of ambition and its place within superiority-seeking
- هیجان اندیشه، «54. سرسختی» https://www.eot.ir/کتب/هیجان-اندیشه/سرسختی-1061 — Non-challengeability means avoiding ambition, comparison and competitiveness
- مقالات، «انگارهٔ تعادل روان» https://www.eot.ir/مقالات/انگاره-تعادل-روان-1857 — Settlement involves avoiding ambition, comparison and competitiveness
- پایایی روانی، «1. پایایی روانی» https://www.eot.ir/کتب/پایایی-روانی/پایایی-روانی-1359 — Materialism: constant comparison with others for ambition