پرش به محتوای اصلی
آ ا ب پ ت ث ج چ ح خ د ذ ر ز س ش ض ط ظ ع غ ف ق ک گ م ن و ه ی
ظرفیتهای روانی

خویشتنداری

Self-restraint
مدخل فرهنگنامه · نویسنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی ۱ دقیقه مطالعه

تعریف

خویشتنداری «مدیریت آینده‌نگرانه‌ای» است که با چیرگی هیجانی به رفتارهای متعادل می‌انجامد. در انگارهٔ تعادل روان، «اعتدال در زندگی» به معنای خویشتنداری است و سبب رفع «بیتابی روانی» می‌شود.

برای مطالعهٔ بیشتر: پارادایم خویشتنداری آفرینشی: تعامل هیجان اندیشه، هوش تعاملی و خصیصه‌های شخصیتی

نگارنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی

شرح موضوعی

خویشتنداری در انگارهٔ تعادل روان، همراه با «نیروی روانی» و «خودپویشی» و مبتنی بر «پاکزیستی»، در «دادپویی» جای می‌گیرد و سبب رفع بیتابی روانی می‌شود. دادپویی از دو مؤلفهٔ «پویش» و «اعتدال» ساخته شده است. اعتدال در معنای گسترده، مدیریتی آینده‌نگرانه است که هنگام رویارویی با مسئله، خط سیر اندیشه و هیجانهای ناشی از آن را تحت چیرگی قرار می‌دهد. این هیجانها شامل بی‌قراری، دلمشغولی، شکّ و تردید، دلشورگی، دلنگرانی، بیمناکی، خستگی، ناتوانی و فرسودگی است.

تعریف انگلیسی

Self-restraint is a forward-looking management that leads to balanced behavior through emotional mastery. In the Mental Balance Model, "moderation in life" means self-restraint, and it removes "psychological restlessness".

منابع