هوش تحلیلی
تعریف
این نوع هوش بر توانایی فهم، دریافت و گیرایی تیز در محوریابی، ریشهیابی ساده مفاهیم، تجزیه و تحلیل مطالب، طبقهبندی راحت مفاهیم به شیوههای نوین، ارائه آسان دستهبندیهای جدید از مفاهیم و سرانجام سازماندهی ساده مباحث اشاره دارد.
نگارنده: فائزه فتاحی
شرح موضوعی
این نوع هوش به معنای توانایی فهم، دریافت و گیرایی تیز در محوریابی، ریشهیابی سادهٔ مفاهیم، تجزیه و تحلیل مطالب، طبقهبندی راحت مفاهیم به شیوههای نوین، ارایهٔ آسان دستهبندیهای جدید از مفاهیم و سرانجام، سازماندهی مباحث است.
بنابراین هوش تحلیلی هفت مؤلّفه را در بر میگیرد:
مفهوم یابی: درک مفهوم بر اساس معنا بخشی به «تصور» با افزودن ابعاد معنوی و عاطفی به جنبه شناختی به آن
سازه یابی: تجزیه مفهوم به مؤلّفهها و عناصر متشکلّه آن تا یافتن حدّ اکثر اجزای بنیادین
ریشه یابی: کاوش در ریشه و خاستگاه پدیدآیی مفهوم مورد نظر به مثابه علّت وجودی مفهوم
استنتاج: دریافت پیامدها و بروندادها و نتایج مفهوم مورد نظر
تلازم: بررسی مفاهیم همجوار و ملازم غیر قابل تفکیک از مفهوم مورد نظر
بینش: یافتن جایگاه مفهوم مورد نظر در موقعیت گسترده تر و ترکیب وسیعتر از مجموعه بزرگ مفاهیم مرتبط
یکپارچگی: سازماندهی به کلیه مفاهیم یک قلمرو نظری علمی در قالب یک نظام پایدار که طبعاً مقتضی یک سیر شکل گیری تعاملی هماهنگ است.
تعریف انگلیسی
This type of intelligence refers to the ability to understand, perceive, and have sharp insight into problem-solving, simple concept root-finding, breakdown and analysis of materials, easy categorization of concepts into new ways, presenting easy classifications of new concepts, and ultimately organizing discussions in a straightforward manner.