پرش به محتوای اصلی

بهره گیری محیطی

Environmental adaptation·environmental ……….
مدخل فرهنگنامه · نویسنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی ۱ دقیقه مطالعه

تعریف

بهره‌گیری محیطی به معنای برخورداری از اشخاص یا اشیاء است تا فرد با محیط جور شود و سازش یابد. این مفهوم یکی از بنیادهای هشتگانهٔ هیجان اندیشه در حوزهٔ خلّاقیّت است و در کنار آمادگی فردی، بازخورد، کارآزمایی، جنبش، اندیشه، عاطفه و پایداری قرار می‌گیرد.

نگارنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی

شرح موضوعی

محیط زیستی، روانی و اجتماعی سهم غیرقابل تردیدی در بروز خلّاقیّت دارد و یکی از محیطهای اساسی، شرایط اجتماعی است. خلّاقیّت تحت تأثیر زمینهٔ خانوادگی، شرایط تربیتی، اقلیمی، فرهنگی و اجتماعی-اقتصادی است. گرایش به پیوند اجتماعی در میان افراد خلّاق وجود دارد، امّا لزوماً به معنای همراهی و همرنگی اجتماعی نیست. ناسازگاریهای محیطی فرد خلّاق ممکن است او را از دیدگاه معلّمان «عنصر ناخوشایند و نامطلوب» نشان دهد.

تعریف انگلیسی

Environmental utilization means having access to people or objects so that the individual fits in with the environment and adapts. It is one of the eight foundations of thought-emotion (Hayajan-e Andisheh) in the field of creativity, alongside individual readiness, feedback, experimentation, movement, thought, affect and persistence.

منابع