پرش به محتوای اصلی
آ ا ب پ ت ث ج چ ح خ د ذ ر ز س ش ض ط ظ ع غ ف ق ک گ م ن و ه ی
هویت و خود خود

خودباوری

Self-concept
مدخل فرهنگنامه · نویسنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی ۱ دقیقه مطالعه

تعریف

خودباوری اعتقاد و باور فرد به توانمندی‌ها و ویژگی‌های شخصی خود است. این باور بر پایهٔ خودآگاهی شناختی و خودشناسی تطبیقی، یعنی شناخت فرد در مقایسه با دیگران، شکل می‌گیرد و از این رو با دیگرباوری ملازم است. انواع آن را تحصیلی، اجتماعی و جسمانی دانسته‌اند.

برای مطالعهٔ بیشتر: هوش و خودباوری، تیزهوشی، خودباوری و فرهنگ

نگارنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی

شرح موضوعی

خودباوری در بهداشت روانی نوجوانان و جوانان تیزهوش اهمیت محرز دارد، زیرا غالباً با آرامش روانی و سازگاری محیطی همراه است و کاهش آن می‌تواند با روابط همسالی ضعیف، اضطراب و فشار روانی حاد توأم شود. خودباوری اساس تصمیم‌گیری مستقل است و خودباوری مثبت از ویژگی‌های تفکر واگرا و افراد آفریننده به شمار می‌آید. در پدیدآیی آن عواملی مانند هوش، جنسیّت، تحوّل سنّی، سطح هوش، ابزارها و برنامهٔ آموزشی تأثیر دارند. شکل‌گیری آن به دیگران و محیط اجتماعی بستگی دارد؛ اگر فرصت مقایسه با همسالان نباشد، به‌خوبی شکل نمی‌گیرد.

تعریف انگلیسی

Self-concept (khodbāvari) is a person's belief in their own capabilities and personal characteristics. It forms on the basis of cognitive self-awareness and comparative self-knowledge, that is, knowing oneself in comparison with others, and is therefore inseparable from belief in others. Its types are described as academic, social and physical.

منابع