پرش به محتوای اصلی
آ ا ب پ ت ث ج چ ح خ د ذ ر ز س ش ض ط ظ ع غ ف ق ک گ م ن و ه ی
مبانی روان‌شناسی تعاملی

خودمیان‌بینی

egocentrism
مدخل فرهنگنامه · نویسنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی ۱ دقیقه مطالعه

تعریف

خودمیان‌بینی حالتی روانی و بهنجار است که در آن میان واقعیّت شخصی و واقعیّت عینی تمایزی دیده نمی‌شود. در این حالت میان آزمودنی و دنیای خارج تفاوتی وجود ندارد. این حالت در هر دورهٔ بزرگ تحوّل نظام روانی دیده می‌شود.

نگارنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی

شرح موضوعی

در نوجوانی، خودمیان‌بینی در کنار حسّ نامحدود بودن توانایی، احساس نیرومندی برای انجام فعّالیّتهای اصلاح‌گرانه پدید می‌آورد. نوجوان توانایی نامحدودی به فکر خود نسبت می‌دهد، رؤیای آینده‌ای پیروزمند را می‌پروراند و دگرگون‌کردن جهان بر پایهٔ فکر را عملی واقعی می‌پندارد که واقعیّت را تغییر می‌دهد. در مقابل، «میان‌واگرایی» به نوجوان اجازه می‌دهد از بی‌تمایزی نسبی نخستین بگریزد، از بحران آرمانی‌نگری شفا یابد و به واقعیّت بازگردد.

تعریف انگلیسی

Egocentrism (khod-miyān-bini) is a normal psychological state in which no distinction is seen between personal reality and objective reality. In this state there is no difference between the subject and the external world. This state exists in every major period of development of the psychological system.

منابع