خودگستری
تعریف
خودگستری یکی از سه انگارهٔ سازندهٔ خودشکوفایی تعاملی و بُعد «توسعه و پیشرفت» آن است. معنای آن گسترش ظرفیت‌های فردی از راه تلاش مداوم و تعهد به ارزش‌هاست. در این فرایند، تصمیم‌گیری آگاهانه با بهره‌گیری از مؤلفه‌های کوشایی، بردباری، بهینگی، انتخاب و توفیق انجام می‌شود.
برای مطالعهٔ بیشتر: راهنمای تفسیر فهرست خودگستری: انتخاب، بردباری، بهینگی، توفیق و کوشایی چه می‌گویند؟
نگارنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی
شرح موضوعی
خودگستری در کنار سیر خویشتن و ساختار تعاملی هویت، خودشکوفایی تعاملی را پدید می‌آورد. سیر خویشتن به کشف و شناخت خود می‌پردازد و ساختار تعاملی هویت به هویت‌سازی و پایداری. خودگستری حرکت به سوی کمال شخصی، رضایت درونی و جایگاه‌یابی مطلوب در زندگی را در بر می‌گیرد.
تعریف انگلیسی
Self-expansion (khod-gostari) is one of the three conceptions that make up interactive self-actualization and its dimension of "development and progress." It means expanding individual capacities through continuous effort and commitment to values. In this process, conscious decision-making draws on the components of diligence, forbearance, optimality, choice, and success.
منابع
- مقالات، «انگاره خودشکوفایی تعاملی» https://www.eot.ir/مقالات/انگاره-خودشکوفایی-تعاملی-2066 — Self-expansion as one of three components of interactive self-actualization
- مقالات، «انگاره خودشکوفایی تعاملی» https://www.eot.ir/مقالات/انگاره-خودشکوفایی-تعاملی-2066 — Expanding capacities via effort, value commitment, and listed components
- مقالات، «انگاره خودشکوفایی تعاملی» https://www.eot.ir/مقالات/انگاره-خودشکوفایی-تعاملی-2066 — Movement toward personal perfection, inner satisfaction, favorable life positioning