درمان یکپارچه
تعریف
درمان یکپارچه رویکردی در روان‌درمانی است که به‌جای تمرکز بر یک مکتب یا روش خاص، چندین مدل درمانی و علوم مرتبط را با هم ترکیب می‌کند. هدف آن رسیدگی به تمام ابعاد مشکل بیمار است. این رویکرد نمونه‌ای از فرانگری در روان‌درمانی شمرده می‌شود.
نگارنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی
شرح موضوعی
در درمان‌های سنتی معمولاً یک مکتب خاص مانند روانکاوی، رفتاردرمانی، شناخت‌درمانی یا درمان وجودی محور بود. درمان یکپارچه نظریه‌های روان‌شناختی مختلف، علوم اعصاب، ژنتیک، جامعه‌شناسی و فناوری‌های دیجیتال را به‌کار می‌گیرد. عوامل زیستی، روان‌شناختی و اجتماعی را هم‌زمان در نظر می‌گیرد و بر اساس نیازهای هر بیمار انعطاف‌پذیر است؛ یعنی هر بیمار روشی منحصربه‌فرد دریافت می‌کند که ترکیبی از چند مدل است.
تعریف انگلیسی
Integrative therapy is an approach in psychotherapy that, instead of focusing on one particular school or method, combines several therapeutic models and related sciences. Its aim is to address all dimensions of the patient's problem. It is regarded as an example of meta-view (farangari) in psychotherapy.
منابع
- مقالات، «مفهوم پارادایم» https://www.eot.ir/مقالات/مفهوم-پارادایم-2027 — Combines several models; traditional single-school contrast; features; flexibility per patient
- مقالات، «مفهوم پارادایم» https://www.eot.ir/مقالات/مفهوم-پارادایم-2027 — Integrative therapy as farangari example combining schools and related sciences