پرش به محتوای اصلی

روان استواری

Psychological Stability
مدخل فرهنگنامه · نویسنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی ۱ دقیقه مطالعه

تعریف

روان استواری (استواری روان) در روان‌شناسی تعاملی حاصل پیوند منسجم و پویا میان انسان، محور معنا، تکیه‌گاه هدایت و شبکه تعاملات سازنده است. این استواری در زنجیرهٔ تعامل سازنده و یکپارچگی روان، به اعتدال می‌رسد و به رشد و هدایت می‌انجامد. با گسستن این پیوند، جای آن را روان‌آوارگی می‌گیرد.

نگارنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی

شرح موضوعی

در این نگاه، روان نظامی تعاملی است و هر نظام روانی برای حفظ انسجام به محور معنا و مرجعی بنیادین نیاز دارد. رکن وثیق، مرجع ثبات، معنا و جهت‌یابی روان است. بدون چنین محوری، تعاملات روانی ممکن است افزایش یابند اما الزاماً به انسجام نمی‌رسند. کیفیت تعاملات فرد بر امنیت، تفرد، پیشرفت و در نهایت بر معنا و استواری روانی او اثر می‌گذارد. در مسیر مقابل، گسست از محور معنا، جابه‌جایی تکیه‌گاه، پراکندگی تعاملات و حیرت به پس‌رفت و روان‌آوارگی می‌انجامد.

تعریف انگلیسی

Psychological stability (stability of the psyche) is, in interactive psychology, the outcome of a coherent, dynamic bond between the person, the axis of meaning, the anchor of guidance, and a network of constructive interactions. In the chain of constructive interaction and psychic integration it reaches balance and leads to growth and guidance. When this bond is severed, psychic displacement takes its place.

منابع