ساختار تعاملی یادگیری
تعریف
ساختار تعاملی یادگیری مجموعهٔ موشکافی‌هایی است که در تحلیل نظام یادگیری فرد مدّ نظر قرار می‌گیرد. این موشکافی‌ها سه بخش دارند: روش چیرگی بر محتوای کتاب، بررسی دقت و موشکافی، و درس به معنای ترکیب یادگیری و کار؛ کیفیّت بهره‌گیری از حواس پنج‌گانه و از حرکت برای شناخت و یادگیری؛ و تحلیل اندیشه و تصوّر، از جمله روش دسته‌بندی، مفهوم‌پردازی و یکپارچه‌سازی.
نگارنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی
شرح موضوعی
یادگیری دست‌کم در تعامل با سه عامل است: هوش‌های سه‌گانه، کنش‌های دوگانه و زمینهٔ یادگیری؛ از این رو با یک «نظام تعاملی یادگیری» روبه‌رو هستیم. این نظام برای هر فردی در هر جنس و سنّ و فرهنگ و محیطی مصداق دارد. در لایهٔ گسترده‌تر، تعامل از عوامل پنج‌گانهٔ یادگیری اثر می‌پذیرد: «مرجعیّت»، «تفرّد»، «همگنی انعطافی»، «آموزش خاصّ» و «ارتقای زمینه‌ای». این عوامل بعدتر در بحث پرورش بررسی خواهد شد.
تعریف انگلیسی
The interactive structure of learning is the set of close examinations considered when analyzing a person's learning system. They fall into three parts: the method of mastering book content, examining precision and close scrutiny, and the lesson, understood as combining learning and work; the quality of using the five senses and movement for cognition and learning; and the analysis of thought and imagery, including classification, conceptualization and integration.
منابع
- زمینهٔ روانشناسی تعاملی، «20. هوش و یادگیری» https://www.eot.ir/کتب/زمینه-روانشناسی-تعاملی/هوش-و-یادگیری-1241 — Lists the examinations in analyzing learning; interaction with three factors and five learning factors
مدخل‌های مرتبط در فرهنگنامه: دلبستگی معنوی