پرش به محتوای اصلی
ظرفیتهای روانی

فراست

Firāsat (insight; faith-based perceptiveness)
مدخل فرهنگنامه · نویسنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی ۱ دقیقه مطالعه

تعریف

فراست در اصطلاح، توسّم و تیزبینی است؛ یعنی دیدن و شناخت هر چیز یا پدیدهٔ پنهان از روی نشانه‌هایش، بدون استدلال، به‌صورت شهودی و با آگاهی برآمده از تجربه. فراست گونه‌ای از هوش ایمانی است که تیزبینی می‌دهد و دریافت حقایق آنچه دیده می‌شود را ممکن می‌سازد. دارای درجاتی است.

نگارنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی

شرح موضوعی

فراست تعبیر دیگری از «بینش» در ادبیات کهن است و به راه‌دانی، سرانجام‌بینی، روشن‌بخشی امور و ساماندهی از سرگردانی و سرگشتگی و حیرت اشاره دارد. در کنار ذکاوت و کیاست، یکی از انواع هوش ایمانی بر حسب منبع شمرده می‌شود. در روایت نبوی نیز از فراست مؤمن یاد شده و آمده است که او با نور خدا می‌نگرد.

تعریف انگلیسی

Firāsat, in technical usage, is tawassum and keen-sightedness: seeing and recognizing anything or any hidden phenomenon from its signs, without reasoning, through intuition and awareness drawn from experience. It is a kind of faith-based intelligence that gives keen sight and makes it possible to grasp the truths of what is seen. It has degrees.

منابع