پرش به محتوای اصلی
آ ا ب پ ت ث ج چ ح خ د ذ ر ز س ش ض ط ظ ع غ ف ق ک گ م ن و ه ی
پرورش و درمان پرورش

مرجعیت

Authority
مدخل فرهنگنامه · نویسنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی ۱ دقیقه مطالعه

تعریف

مرجعیت در ساختار تعاملی هویت یکی از منشأهای شکل‌گیری باور معنوی نسبت به خود است که در آن فرد هویت خود را از مراجع یا منابع بیرونی مانند خانواده، سنت، دین، تاریخ، فرهنگ و جامعه می‌سازد. در برابر آن، قیاس قرار دارد که در نسبت با دیگری شکل می‌گیرد. هویتی که بر پذیرش یک مرجع مشخص استوار باشد، «هویت مرجعیتی» نامیده می‌شود.

برای مطالعهٔ بیشتر: مرجعیّت در پرورش استعداد: معلّم به‌مثابهٔ الگو، الگوهای مرجعیت و استکمال در روان‌درمانی تعاملی: از راهنمایی تا استکمال مرجعیتی

نگارنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی

شرح موضوعی

در تعریف هویت، عبارت «ناشی از مرجعیّت و یا قیاس» آمده است. در هویت مرجعیتی، ایستایی استوار یعنی تداوم باورهای مرجع‌محور بدون تزلزل، اما نه به شکلی که انعطاف‌پذیری در برابر تحولات از بین برود. نویسنده در جایی دیگر «مرجعیت جهانی» را وضعیتی می‌نامد که در آن یک کشور الگو، اسوه و مرجعی برای پیروزی و تقلید سایر ممالک قرار می‌گیرد و کنش‌ها و اندیشه‌های آن برای جامعه جهانی ملاک و هنجار پیروی می‌شود؛ این ویژگی را در پیوند با نقش تیزهوش بیان کرده است.

تعریف انگلیسی

In the interactive structure of identity, authority is one of the sources from which a spiritual belief about oneself is formed. The person builds identity from external references or sources such as family, tradition, religion, history, culture and society. It stands against comparison, which forms in relation to another person. Identity based on accepting a specific reference is called authority-based identity.

منابع