پرش به محتوای اصلی
خشنودی و بهداشت

اضطراب

Anxiety
مدخل فرهنگنامه · نویسنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی ۱ دقیقه مطالعه

تعریف

اضطراب در آزمون شخصیّتی برژه یکی از سه عامل اساسی مؤلّفهٔ «هیجان‌پذیری» است. به معنای تند، گرم، شتابان و با صدای بلند صحبت‌کردن است که از اضطراب در برابر وظیفهٔ تازه یا تغییر موقعیّت نشأت می‌گیرد. این اضطراب، تأثّر و ناراحتی در حدّی است که انجام کار مورد علاقه نیز غیرممکن به نظر می‌رسد. در برابر آن، ممکن به نظر رسیدن انجام کار مورد علاقه، روبه‌رویی آرام با موقعیّت جدید و متانت کلامی قرار می‌گیرد.

نگارنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی

شرح موضوعی

در رواندرمانی تعاملی، «اضطراب» همراه با «افسردگی» از عمده‌ترین بیماریهای ناشی از «بیتابی روانی» است و از مسیر بیتابی می‌گذرد. بیتابی از مسأله پدید می‌آید؛ مسأله می‌تواند از انتظار غیرواقع‌بینانه یا رویداد غیرمنتظره برخیزد. اگر بیتابی درمان حمایتی نشود، باید در انتظار بیماری بود. همچنین در بستر جهانی‌شدن (گلوبالیسم)، دسترسی دائمی به اخبار جهانی، بحرانهای اقتصادی و مسائل زیست‌محیطی می‌تواند احساس اضطراب و ناتوانی را افزایش دهد. بر پایهٔ یافتهٔ پژوهشی اسمیت و کارلسون (۱۹۸۷)، افراد خلّاق می‌توانند از «تنیدگی» و «اضطراب» به‌منزلهٔ عامل سوق‌دهندهٔ انگیزشی برای خلّاقیّت خویش بهره گیرند.

تعریف انگلیسی

In the Berge personality test, anxiety is one of the three basic factors of the 'emotionality' component. It means speaking fast, warmly, hurriedly and loudly, arising from anxiety about a new task or a change of situation. This anxiety, emotional upset and distress is so strong that doing even a favorite task seems impossible. Its opposite is the favored task seeming possible, together with facing a new situation calmly and with verbal composure.

منابع