پرش به محتوای اصلی
هویت و خود شخصیت

تعهد

Commitment
مدخل فرهنگنامه · نویسنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی ۱ دقیقه مطالعه

تعریف

تعهّد، در این منابع به‌صورت «تعهّد سازمانی»، حالتی است که در آن کارمند نسبت به سازمان خود احساس مسؤولیت دارد و خود را از آن جدا و بیگانه نمی‌بیند. از لحاظ سنّتی، تعهّد سازمانی اصطلاحی رفتاری است که کارمند در آن به‌طور انفعالی عمل می‌کند و متعهّد می‌شود. تعهّد سازمانی متضمّن ساختاری اجتماعی با ویژگیهایی چون تماس عاطفی، بقا و تداوم رفتاری، و الزام و تعهّد اخلاقی است.

نگارنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی

شرح موضوعی

تعهّد سازمانی دو پیامد برجسته دارد: افزایش فعّالیّتها و کوششهای شغلی، و رشد انگیزهٔ پیشرفت و ارتقا. این تلاشهای ارتقایی به رضایت شغلی می‌انجامند و رضایت شغلی و تعهّد سازمانی با هم حلقه‌ای تعاملی می‌سازند. «انگارهٔ تجاذب اقتصاری» پدیدآیی تعهّد را در دو حوزهٔ سازمان‌پذیری و فردپذیری می‌داند. شالوده‌های کارمندمحور با ارتباط دوسویه و جایگاه روشن شاغل، تعهّد را افزایش می‌دهند؛ ساختارهای هدف‌محور، یک‌سویه یا مبهم آن را کاهش می‌دهند.

تعریف انگلیسی

Commitment, in these sources in the form of organizational commitment, is a state in which an employee feels responsible toward his or her organization and does not see himself or herself as separated from or alienated from it. Traditionally, organizational commitment is a behavioral term in which the employee acts passively and becomes committed. It implies a social structure with features such as emotional contact, behavioral survival and continuity, and moral obligation and commitment.

منابع