جدیت در هدفمندی:
تعریف
جدّیت در هدفمندی یکی از سه بُعد اساسی موفقیت است که در تحلیل عاملی اکتشافی به دست آمده است. این بُعد شامل نتیجهگیری مثبت در ازای تلاش، هدفداری و احساس نزدیکی مستمرّ به هدف، و احساس خوشبختی و رضایت از زندگی است. همچنین ارادهٔ بالا در یافتن روش درست رسیدن به هدف، پشتکار زیاد و رساندن کارها به نتیجهٔ مطلوب را دربر میگیرد.
نگارنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی
شرح موضوعی
در بررسی تحلیل عاملی اکتشافی در سه مرحله روی نمونهٔ هزار و صد نفری از بزرگسالان، سه بُعد موفقیت به دست آمد: جدّیت در هدفمندی، بهینگی در بازدهٔ تکالیف و پیشرفت رضایتمندانه. پشتکار در این بُعد همراه با هوش بالا، برجستگی اجتماعی خوب و پذیرش اشتباهها آمده است. موفقیت نیز «جدّیت در هدفمندی، بهینگی در بازدهٔ تکالیف و یا پیشرفت رضایتمندانه» تعریف شده است. در تعریفی دیگر، موفقیت یعنی جدّیت در هدفمندی همراه با پیشرفت رضایتمندانه که سرانجام به بهینگی در بازدهٔ تکالیف منجر شود.
تعریف انگلیسی
Seriousness in purposefulness is one of the three basic dimensions of success, obtained through exploratory factor analysis. It includes positive outcomes in return for effort, goal-directedness and a sense of continuous closeness to the goal, and a sense of happiness and life satisfaction. It also includes a strong will to find the right method of reaching the goal, great perseverance, and bringing tasks to a desirable result.
منابع
- روانشناسی فرهنگی، «27. سازش یافتگی محیطی و کارآیی سازمانی» https://www.eot.ir/کتب/روانشناسی-فرهنگی/سازش-یافتگی-محیطی-و-کارآیی-سازمانی-1332 — Factor analysis yielded three dimensions; defines seriousness in purposefulness
- چشمانداز تعاملی هوش موفق، «1. چشمانداز تعاملی هوش موفق» https://www.eot.ir/کتب/چشم-انداز-تعاملی-هوش-موفق/چشم-انداز-تعاملی-هوش-موفق-1496 — Same definition within the three dimensions of success
- مقالات، «هوش موفق» https://www.eot.ir/مقالات/هوش-موفق-1983 — Three domains of success; components of this dimension
- مقالات، «هوش موفق» https://www.eot.ir/مقالات/هوش-موفق-1983 — Success defined by three dimensions
- مقالات، «مفاهیم بنیادین در قلمرو تیزهوشی» https://www.eot.ir/مقالات/مفاهیم-بنیادین-در-قلمرو-تیزهوشی-1961 — Success as seriousness in purposefulness with satisfying progress