پرش به محتوای اصلی
آ ا ب پ ت ث ج چ ح خ د ذ ر ز س ش ض ط ظ ع غ ف ق ک گ م ن و ه ی
خشنودی و بهداشت رضایت (اصول)

خودکامیابی

Self-achievement·Self-fulfillment
مدخل فرهنگنامه · نویسنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی ۱ دقیقه مطالعه

تعریف

خودکامیابی به معنای دستیابی به پیشرفت در موفّقیّت منتظره بدون احساس وابستگی به دیگران در زندگی است. در روان‌شناسی انتظار، یکی از مؤلّفه‌های قلمرو «ارجمندی» و یکی از انتظارهای مهم زندگی در رضایت از زندگی به شمار می‌آید.

نگارنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی

شرح موضوعی

خودکامیابی در کنار «درست زیستی»، «بالندگی» و «وجاهت» یکی از چهار مؤلّفه قلمرو ارجمندی است. «چیرگی هیجانی» (پرهیز از تأثّر انتخابها از احساس و دیگران) به «استواری»، «وجاهت» و «خودکامیابی» یاری می‌دهد. تأمین خودکامیابی همراه با «استواری»، «درست زیستی»، «تعالی» و «پشتیبانی» به کاهش اضطراب می‌انجامد. در رواندرمانی تعاملی، تأکید بر مؤلّفه‌های ارجمندی از جمله خودکامیابی در برنامه درمانی گرایش به مصرف مواد را کاهش داده است.

تعریف انگلیسی

Self-achievement (khodkāmyābi) means attaining progress in the expected success without feeling dependent on others in life. In the psychology of expectation, it is one of the components of the domain of "honorability" (arjmandi) and one of the important life expectations in life satisfaction.

منابع