پرش به محتوای اصلی
هویت و خود شخصیت

سنجیدگی

Discernment; Judiciousness
مدخل فرهنگنامه · نویسنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی ۱ دقیقه مطالعه

تعریف

سنجیدگی یکی از دو مؤلّفهٔ بنیادین «خردورزی» است و به معنای سنجش همهٔ جوانب هنگام تصمیم‌گیری و انجام بهترین راه بر اساس عقل، منطق، هوش و درک است. این مفهوم دو عامل «پیامدسنجی در تصمیم و عمل» و «کوشایی شخصیّتی» را دربر می‌گیرد. در تعریف گسترده‌تر، این بررسی همه‌جانبه با پشتکار و سختکوشی در آنچه یاد گرفته شده همراه است و برای انجام بهترین و دقیق‌ترین کار به کار می‌رود.

نگارنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی

شرح موضوعی

«پیامدسنجی در تصمیم و عمل» بررسی همه‌جانبه با عقل و منطق، هوش و درک برای تصمیم‌گیری است و «کوشایی شخصیّتی» یادگیری برای انجام دقیق کار همراه با پشتکار است. سنجیدگی در کنار «تحلیل‌ورزی» «شخصیّت تحلیلی» را می‌سازد که به‌طور تلویحی مستلزم خردورزی است. به‌گفتهٔ متن‌ها، سنجیدگی به تأمین «درست‌زیستی»، «پشتیبانی»، «بالندگی» و «فردیّت» کمک می‌کند. در پژوهشی (روستایی، ۱۳۹۹) سنجیدگی و چیرگی هیجانی به «درست‌زیستی» و «استواری روانی» انجامید و اضطراب و افسردگی را کاهش داد.

تعریف انگلیسی

Judiciousness (sanjidegi) is one of the two fundamental components of «wisdom-practice» (kheradvarzi) and means weighing all aspects when making decisions and pursuing the best course on the basis of reason, logic, intelligence and understanding. It comprises two factors: «weighing consequences in decision and action» and «personality diligence». In the broader definition, this all-round examination is accompanied by perseverance and hard work in what has been learned, and is applied to do the best and most precise work.

منابع