پرش به محتوای اصلی
خشنودی و بهداشت تعادل بهداشتی

معنویت

Spirituality
مدخل فرهنگنامه · نویسنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی ۱ دقیقه مطالعه

تعریف

معنویت پیوندی عمیق با بخش‌های اصیل‌تر وجود است که در شکل متعالی خود، اتصال عمیق به خالق و درک هدف زندگی را در بر می‌گیرد. معنویت به معنایابی در زندگی یاری می‌دهد و یکی از هفت اصل بنیادین تعادل روان است. نبود آن با احساس تنهایی، سردرگمی و بی‌هدفی همراه می‌شود.

نگارنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی

شرح موضوعی

معنویت متعالی پلی است که «من» را به «خود» متصل می‌کند و فراتر از باورهای سطحی است. این معنویت «من» را از تأثیر نفس آزاد می‌کند و به تسلط بر نفس و خواسته‌ها کمک می‌کند. در انگارهٔ تعادل روان، نزدیکی به معنویت انتظار بزرگی در رضایت از زندگی شمرده می‌شود. پاکزیستی در کنار معنویت به استواری روانی می‌انجامد. معنویت در برابر پوچ‌گرایی و روزمرگی ظاهرگرایانه قرار می‌گیرد. دعا، ذکر و تمرین‌های معنوی ارتباط با خالق را تقویت می‌کنند. دوری از معنویت به روان‌آوارگی و احساس تنهایی می‌انجامد.

تعریف انگلیسی

Spirituality is a deep bond with the more authentic parts of one's being; in its transcendent form it includes deep connection with the Creator and understanding of life's purpose. It helps in finding meaning in life and is one of the seven fundamental principles of psychological balance. Its absence is accompanied by loneliness, confusion and aimlessness.

منابع