نظریهپردازی
تعریف
نظریهپردازی یعنی توانایی پدیدآوری چیز بدیع، اندیشهٔ نو یا نظر جدید. این توانایی یکی از سه زیرعامل اساسی «آفرینندگی» در قلمروهای تیزهوشی و یکی از جلوههای خلّاقیّت است.
نگارنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی
شرح موضوعی
این جلوه از آفرینندگی به پدیدآوری و به وجود آوردن چیزهای تازه، بدیع و جدید، توانایی پدیدآوری فکر و اندیشهٔ جدید و نو، استفاده از اندیشه برای ارائهٔ نظرهای جدید و متنوّع، و نیز نوآوری در کارها، افکار یا عقاید اشاره دارد. دو زیرعامل دیگر آفرینندگی «نوآوری» و «استنباط» هستند.
تعریف انگلیسی
Theorization means the ability to bring forth something original, a new idea, or a new opinion. This ability is one of the three basic sub-factors of "creativity" (āfarinandegi) within the domains of giftedness, and one of the manifestations of inventiveness (khallāqiyyat).
منابع
- مقالات، «ماهیت تعاملی مفهوم تیزهوشی» https://www.eot.ir/مقالات/ماهیت-تعاملی-مفهوم-تیزهوشی-1952 — Definition as ability to produce novel things, ideas, opinions; creativity sub-factor
- استعداد و تیزهوشی، «25. قلمروهای تیزهوشی» https://www.eot.ir/کتب/استعداد-و-تیزهوشی/قلمروهای-تیزهوشی-1191 — Same definition within the three basic domains of giftedness
- زمینهٔ روانشناسی تعاملی، «18. خلّاقیّت» https://www.eot.ir/کتب/زمینه-روانشناسی-تعاملی/خلاقیت-1243 — Listed as a manifestation of khallāqiyyat in the creativity cluster
- مقالات، «خلاقیت» https://www.eot.ir/مقالات/خلاقیت-1899 — Definition and description as first of three creativity manifestations