«فهرست ظرفیتهای شناختی» یکی از سنجههای جستجوی استعداد است و در دستهٔ استعدادیابی جای دارد. ویژگی اساسی این فهرست آن است که فرد را بهطور کلی و بیزمینه نمیسنجد. پاسخدهنده نخست زمینهای را که برایش مهم است در نظر میگیرد و سپس به گویهها پاسخ میدهد. گویه همان جمله یا پرسشی است که در فهرست آمده و پاسخدهنده دربارهٔ خود به آن پاسخ میدهد. در اینجا نخست به معرفی فهرست میپردازیم، سپس هر یک از عاملهای آن را جداگانه شرح میدهیم و در پایان شیوهٔ خواندن نتیجه را بررسی میکنیم.
پاسخ آنلاین به فهرست ظرفیتهای شناختی در سامانهٔ جستجوی استعداد.
فهرست ظرفیتهای شناختی چه میسنجد؟
این فهرست نشان میدهد که در زمینهٔ موردنظر شما، توان تحلیل مطالب، کنجکاوی تجربی و انجام دقیق کارهایتان در چه سطحی است. پس سه حیطهٔ اساسی در آن سنجیده میشود. هر حیطه یک «عامل» نامیده میشود و عامل بخشی از فهرست است که یک توانایی معین را میسنجد.
عاملهای این فهرست عبارتاند از:
1 ـ تحلیل و طبقهبندی در زمینهٔ تخصصی؛
2 ـ کنجکاوی و تجربهگری در زمینهٔ تخصصی؛
3 ـ دقت و مسئولیتپذیری در زمینهٔ تخصصی.
مخاطب این فهرست کسی است که میخواهد ظرفیتهای شناختی خود را در یک زمینهٔ معین بشناسد. ظرفیت شناختی یعنی توان ذهن در فهم، سازماندهی و بهکارگیری مطالب. بدیهی است که هر سه عامل به همان زمینهای بازمیگردند که فرد هنگام پاسخدادن در نظر داشته است.
الف ـ تحلیل و طبقهبندی در زمینهٔ تخصصی
این عامل نشان میدهد که فرد در زمینهٔ موردنظر خود تا چه اندازه میتواند مطالب را تحلیل و ریشهیابی کند، مفهومها را دستهبندی و سازماندهی کند و به کاری نو و برجسته بیندیشد. تحلیل یعنی شکافتن یک مطلب به اجزای آن. ریشهیابی یعنی جستوجوی خاستگاه و علت بنیادی یک مفهوم یا مبحث. سازماندهی نیز یعنی نشاندن مفهومها در نظمی روشن و پیوسته.
نمرهٔ بالا در این عامل حکایت از آن دارد که پاسخدهنده خود را در تحلیل، ریشهیابی و دستهبندی مفاهیم آن زمینه توانا میبیند و اندیشیدن به کار نو و برجسته را در خود مییابد. نمرهٔ پایین بیانگر آن است که این تواناییها، بنا بر پاسخهای خود او، در آن زمینه کمتر جلوه کردهاند.
ریشهٔ این مفهوم را میتوان در بحث «تحلیل فرهنگی» یافت که در قلمرو استعداد فرهنگی و انواع نخبگی فرهنگی طرح شده است. در آنجا فرد مستعد کار تحلیل و ریشهیابی را به سادگی و به شیوههای نوین انجام میدهد و حتی دستهبندیهای جدیدی ارائه میکند. هدف از ریشهیابی و دستهبندی در این بحث، «سازمانیافتگی شناختی» مباحث است؛ یعنی مطالب در ذهن فرد نظمی منسجم بیابند. به بیان دیگر، «تحلیل برای سازمانیافتگی» انجام میگیرد و تأکید بر سازماندهی مفاهیم است.
در سازماندهی، توانایی درک مفاهیم و طبقهبندی آنها نیز جای دارد. این نکته با بحث «مفهومیابی» در مکتب تعاملی استعداد و تیزهوشی پیوند دارد؛ زیرا مفهومیابی نیز فهم و طبقهبندی مفاهیم را در بر میگیرد.
ب ـ کنجکاوی و تجربهگری در زمینهٔ تخصصی
این عامل نشان میدهد که فرد در زمینهٔ موردنظر خود تا چه اندازه کنجکاو است. در این عامل، مسئلههای مبهم ذهن او را درگیر میکنند، میخواهد دانستههایش را خودش تجربه کند و کارها را به شیوهای نو ارائه دهد. مقصود از تجربهگری همین آزمودن دانستهها در عمل و به دست خود فرد است.
نمرهٔ بالا در این عامل نشان میدهد که ابهامهای آن زمینه، کنجکاوی پاسخدهنده را برمیانگیزند و او مایل است آموختههایش را خود بیازماید و به شیوهای تازه عرضه کند. نمرهٔ پایین حکایت از آن دارد که این کشش به کنجکاوی و تجربهکردن، در پاسخهای او برای آن زمینه کمتر نمایان شده است.
در منبعی دیگر، توصیفی همانند دربارهٔ «تجربهٔ فرهنگی» آمده است. این توصیف در اصل به این عامل پیوند داده نشده، اما روشنگر معنای آن است. بر پایهٔ این توصیف، فرد در قلمرو فرهنگی از «تجربهپذیری» بالایی برخوردار است؛ یعنی آمادگی و اشتیاق او برای کسب تجربه زیاد است. هر مسئلهٔ مبهم یا پیچیده در قلمرو فرهنگی کنجکاوی او را برمیانگیزد و همهٔ وجودش را مشغول میکند. او اصرار دارد دانستههایش را تجربه کند و تا آنچه را میداند تجربه نکند، آرام نمیشود. چنین فردی بدون کسب تجربه، آموزهها را نمیپذیرد.
در حوزهٔ خلاقیت نیز، در بحث «کارآزمایی»، گفته شده است که افراد خلّاق نیاز دارند کنجکاوی خود را تجربه کنند. پس کنجکاوی در این عامل صرفاً یک میل ذهنی نیست، بلکه با تجربهکردن در هم آمیخته است.
ج ـ دقت و مسئولیتپذیری در زمینهٔ تخصصی
این عامل نشان میدهد که فرد در زمینهٔ موردنظر خود تا چه اندازه کارها و مسئولیتها را دقیق و درست انجام میدهد. همچنین بیان میکند که او تا چه اندازه از پس درسها و واحدهای عملی آن زمینه برمیآید و در کارهای سودمند آن توانایی دارد. واحدهای عملی بخشهایی از آموزشاند که در آنها آموختهها به کار بسته میشوند.
این عامل در فهرست با ده گویه سنجیده میشود. موضوع این گویهها چنین است:
1 ـ انجام درست مسئولیتها و وظایف واگذارشده؛
2 ـ موفقیت در یادگیری دقیق مباحث تحصیلی؛
3 ـ تمرکز بر انجام دقیق کارها؛
4 ـ گذراندن موفق واحدهای عملی؛
5 ـ برخورداری از توانایی ویژه در کارهای سودمند آن زمینه.
نمرهٔ بالا بیانگر آن است که پاسخدهنده خود را در انجام دقیق و مسئولانهٔ کارها، یادگیری دقیق مباحث و گذراندن واحدهای عملی آن زمینه موفق میبیند. نمرهٔ پایین نشان میدهد که او در پاسخهای خود، این دقت و موفقیت را در آن زمینه کمتر گزارش کرده است.
نتیجه را چگونه بخوانیم؟
نخستین نکته آن است که هر سه عامل به «زمینهای که در نظر داشتید» وابستهاند. پس نتیجه، تصویری از ظرفیتهای شناختی شما در همان زمینه است و داوری کلی دربارهٔ همهٔ تواناییهای شما به شمار نمیآید.
نکتهٔ دوم آن است که نتیجه بر پایهٔ پاسخهای خود شما شکل گرفته است. بنابراین باید آن را نشانهٔ سطح این سه توان از دید خودتان دانست، نه تشخیص یا برچسبی قطعی.
نکتهٔ سوم آن است که سه عامل، سه چهرهٔ یک ظرفیت شناختی را نمایان میسازند. عامل نخست به سازمانیافتگی شناختی مفاهیم مربوط است. عامل دوم به کنجکاویای مربوط است که با تجربهکردن همراه است. عامل سوم به دقت و مسئولیت در انجام کار مربوط است. روشن است که خواندن این سه عامل در کنار یکدیگر، تصویر روشنتری از توان شما در آن زمینه به دست میدهد تا آنکه هر یک جداگانه نگریسته شود.
بهطور کلی، این فهرست از چشمانداز نویسنده با بحث استعداد و نخبگی در قلمروهای گوناگون پیوند دارد. در این بحث، توان تحلیل برای سازمانیافتگی، تجربهپذیری و کنجکاوی تجربهشده از نشانههای فرد مستعد در یک قلمرو به شمار میآیند.
نشانی آزمون: فهرست ظرفیتهای شناختی.
منبع
سنجههای جستجوی استعداد، «فهرست ظرفیتهای شناختی» — صفحهٔ آزمون
فرهنگنامه، «تحلیل و طبقهبندی در زمینهٔ تخصصی» — تحلیل و طبقه بندی در زمینه تخصصی
فرهنگنامه، «کنجکاوی و تجربهگری در زمینهٔ تخصصی» — کنجکاوی و تجربه گری در زمینه تخصصی
فرهنگنامه، «دقت و مسئولیتپذیری در زمینهٔ تخصصی» — دقت و مسیولیت پذیری در زمینه تخصصی
فرهنگنامه، «دقت و مسئولیتپذیری در زمینهٔ تخصصی» — دقت و مسیولیت پذیری در زمینه تخصصی
فرهنگنامه، «کنجکاوی و تجربهگری در زمینهٔ تخصصی» — کنجکاوی و تجربه گری در زمینه تخصصی
فرهنگنامه، «تحلیل و طبقهبندی در زمینهٔ تخصصی» — تحلیل و طبقه بندی در زمینه تخصصی