پرش به محتوای اصلی
آ ا ب پ ت ث ج چ ح خ د ذ ر ز س ش ض ط ظ ع غ ف ق ک گ م ن و ه ی
ظرفیتهای روانی

خودبینی

Self-centeredness (self-regard)
مدخل فرهنگنامه · نویسنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی ۱ دقیقه مطالعه

تعریف

خودبینی، قرارگرفتن خویشتن در مرکز ارزیابی‌ها و توجه است. در بازداری‌های روانی معنویت، همراه با خودبنیادی از موانع خودفراروی و تعالی شمرده می‌شود. خودبنیادی یعنی تلقی خود به‌عنوان معیار نهایی حقیقت و ارزش.

نگارنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی

شرح موضوعی

در این چارچوب، خودبینی و خودبنیادی با محوریت افراطی خویشتن، خودحق‌پنداری و مطلق‌سازی داوری شخصی، نادیده‌گرفتن محدودیتهای وجودی، ناتوانی در پذیرش هدایت و اصلاح، و تبدیل معنویت به وسیله‌ای برای تثبیت تصویر برتر از خود همراه است. برایند آن توقف خودشناسی عمیق و دشوارشدن عبور از خودمحوری به حقیقت‌جویی و خودفراروی است. در صورت‌بندی فرایندی، این مانع فرد را در مدار خویشتن محصور می‌کند.

تعریف انگلیسی

Self-centeredness (khodbini) is placing the self at the center of evaluations and attention. In the psychological inhibitions of spirituality, together with self-foundedness, it is counted among the obstacles to self-transcendence and growth. Self-foundedness means regarding the self as the final criterion of truth and value.

منابع