نظریهٔ دوعاملی شاختر-سینگر
تعریف
نظریه دو عاملی شاختر- سینگر نظریه‌ای شناختی درباره هیجان است که می‌گوید هیجانی که احساس می‌کنیم ناشی از تعبیر ما از یک حالت بدنی برانگیخته‌شده است. بر پایه این نظریه، تجربه هیجان به دو عامل بستگی دارد: تحریک‌پذیری خودمختار و تعبیر شناختی ما از آن تحریک‌پذیری.
نگارنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی
شرح موضوعی
این نظریه در واقع بر تعامل انگیختگی فیزیولوژیک با ارزشیابی شناختی در تکوین احساس تأکید می‌ورزد. در متن، در کنار نظریه شناختی «مندلر» و «فرضیّه پسخوراند چهره» از آن یاد شده است. در نظریه مندلر نیز به انگیختگی برچسبی زده می‌شود که از تفسیر موقعیّت نشأت می‌گیرد.
تعریف انگلیسی
The Schachter-Singer two-factor theory is a cognitive theory of emotion which holds that the emotion we feel arises from our interpretation of an aroused bodily state. According to it, the experience of emotion depends on two factors: autonomic arousability and our cognitive interpretation of that arousability.
منابع
- مقالات، «هیجان» https://www.eot.ir/مقالات/هیجان-1987 — Two factors: autonomic arousal and cognitive interpretation; interaction emphasis
- هیجان اندیشه، «4. ماهیّت تعاملی انگیزش» https://www.eot.ir/کتب/هیجان-اندیشه/ماهیت-تعاملی-انگیزش-1111 — Same definition; emotion arises from interpreting aroused bodily state
مدخل‌های مرتبط در فرهنگنامه: فرضیّه پسخوراند چهره