ساختار تعاملی هویت
تعریف
«هویت» یعنی «باور معنوی نسبت به خود، ناشی از مرجعیّت و یا قیاس که در گذار تحوّلی شکل گرفته ثبوتاً و اثباتاً قابل ابراز است و به پایایی خود میانجامد».
این باور معنوی شامل احساس منحصر به فرد از خود، میشود و مبتنی بر خودباوری ناشی از ادراک از خود در اتّحاد میان زمانهای سه گانه است که پذیرش ارزشها و باورهای شخصی و تعهّد نسبت به آنها را پی میریزد و پدیده ای دائمی و تحوّل پذیر است.
بر اساس منابع سه نوع هویت وجود دارد: 1)مرجعیتی، 2)ملاکی، 3)هنجاری
پس محتوای هویت، شناختی، عاطفی و ارزشی است لذا مستلزم خودآگاهی، خودباوری، خودپذیری، خودارجدهی است از این رو، اغتشاش و استحکام به بافت محتوایی سه گانه ربط دارد عناصر سه گانه چقدر مستحکم و هماهنگ هستند. خلأ، توهّم، تعارض، ابهام(ظنّ آلود)، اغتشاش، انفعال و پایداری متعلق به این عناصرند.
تعریف تکمیلی
هویت، باور منحصر به فرد معنوی ناشی از مرجعیّیت و یا قیاس که در گذار تحوّلی شکل گرفته ثبوتاً و اثباتاً قابل ابراز است و به پایایی خود میانجامد