پرش به محتوای اصلی
آ ا ب پ ت ث ج چ ح خ د ذ ر ز س ش ض ط ظ ع غ ف ق ک گ م ن و ه ی
هویت و خود خود

ساختار تعاملی هویت

Interactive Structure of Identity
مدخل فرهنگنامه · نویسنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی ۱ دقیقه مطالعه

تعریف

ساختار تعاملی هویت یکی از سه انگاره‌ی خودشکوفایی تعاملی است و به شکل‌گیری هویتی پایدار و انعطاف‌پذیر بر پایه مرجعیت‌های درونی و اجتماعی می‌پردازد. در آن، عناصر شناختی، عاطفی و ارزشی با هم تعامل می‌کنند تا ساختاری منسجم برای هویت پدید آید. در این چارچوب، هویت «باور معنوی نسبت به خود، حاصل از مرجعیّت یا قیاس» است که در گذار تحولی شکل می‌گیرد، قابل ابراز است و به پایایی خود می‌انجامد.

نگارنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی

شرح موضوعی

در ساختار تعاملی، هویت پدیده‌ای سیال اما جهت‌مند و چندساحتی است و بر سه محور استوار است: خودآگاهی معنوی و وجدانی نسبت به خویشتن، پدیدآمدن از منابع بیرونی یا مقایسه با دیگران، و تکوین در بستر تحول تجربی و زمانمند زندگی. هویت از سه منبع مرجعیتی، ملاکی و هنجاری نشأت می‌گیرد. استحکام و ثبات شخصیت از خودپذیری، خودارجدهی و وفاداری به اصول اخلاقی حاصل می‌شود. بر این اساس هویت می‌تواند در هفت وضعیت پایدار، منفعل، مبهم، آشفته، متعارض، موهوم و خلأ قرار گیرد.

تعریف انگلیسی

The interactive structure of identity is one of the three paradigms of interactive self-actualization and concerns the formation of a stable, flexible identity grounded in inner and social authorities. In it, cognitive, affective and value elements interact to create a coherent identity structure. In this framework, identity is a "spiritual belief about the self, arising from authority or comparison", formed through developmental transition, expressible, and leading to its own stability.

منابع