انگیزهٔ ذاتی و درونی یک خصیصهٔ اساسی برای فرد خلّاق است.
ابراز وجود، اکتشاف، تجربه‌گرایی، ترجیح پیچیدگی، کنجکاوی، نوآوری، زیبایی‌شناسی، تفرّد و ارتجال در کارکرد.
بنابراین انگیزه‌های مربوط به خلّاقیّت را می‌توان این گونه جمع بندی کرد: شیفتگی برای روشنی امور با پافشاری بر تجربهٔ کنجکاویها و ارتجال در کارکرد که مستلزم فعّالیّت متفرّدانه است و منجر به کشف، نوآوری و آثار زیبا می‌شود.
واکنشهای هیجانی درآویخته با جلوه‌های حرکتی و جنب‌وجوش‌آمیز، از خاستگاههای انگیزشی سرچشمه می‌گیرد.
جنبه‌های هیجانی خلّاقیّت به طور کلّی شامل حسّاسیّت، درگیری و تنیدگی، تعارض شخصی، گشودگی، شوخ طبعی، «برانگیختگی و تحریک‌پذیری شدید» و آسان‌بیانگری احساسها، عواطف و هیجانها می‌شود. فرد خلّاق هیجانهای خود را به راحتی بروز می‌دهد و احساسهای بسیار عمیقی دارد.
بنابراین «کاوشگری پویای خودانگیخته» در کانون دامنهٔ عاطفی خلّاقیت جای می‌گیرد.
نقشهٔ این مفهوم: نقشهٔ مفهوم: خلاقیت