پرش به محتوای اصلی
آ ا ب پ ت ث ج چ ح خ د ذ ر ز س ش ض ط ظ ع غ ف ق ک گ م ن و ه ی
جامعه و سازمان تشخیص و تصمیم

تشخیص تعاملی

Interactive diagnosis
مدخل فرهنگنامه · نویسنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی ۱ دقیقه مطالعه

تعریف

تشخیص تعاملی رویکردی در تشخیص است که بر بررسی یکپارچهٔ نظام روانی تأکید دارد. بر پایهٔ آن، تشخیص هر پدیدهٔ روان‌شناختی تنها در بررسی تعاملی انجام می‌شود و جز آن، برایندی پندارگونه و توهم‌آمیز دارد. این رویکرد از مبانی نظری مکتب روان‌شناسی تعاملی برمی‌خیزد.

برای مطالعهٔ بیشتر: تشخیص تعاملی و فهرست‌های رضایت از زندگی: پشتوانهٔ نظری سنجش در روان‌درمانی

نگارنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی

شرح موضوعی

چشم‌انداز تعاملی در تشخیص، روان‌شناس را از عنصرگرایی و «تکه‌برداری» مصون می‌دارد. تشخیص در روان‌شناسی تعاملی بر پنج زمینه استوار است که در اینجا تنها سه زمینهٔ نخست آن آمده است. نخست، روان‌شناس پیش از هر اقدام چشم‌انداز تعاملی داشته باشد، یعنی در شناخت یک ویژگی روان‌شناختی به سایر ابعاد و دامنه‌های نظام روانی توجه تام کند. دوم، ظرفیت تحلیلی روان‌شناس برای تشخیص نیرومند و معتبر. سوم، پیگیری «سازه‌های تعاملی»؛ سازهٔ تعاملی برایند دو یا چند پایه یا دامنه است و هرچه دامنه‌های بیشتری را دربر گیرد، تعاملی‌تر است.

تعریف انگلیسی

Interactive diagnosis is an approach to diagnosis that emphasizes the integrated examination of the psychological system. According to it, the diagnosis of any psychological phenomenon takes shape only through interactive examination; otherwise the outcome is illusory and delusive. This approach arises from the theoretical foundations of the interactive psychology school.

منابع