پرش به محتوای اصلی
مبانی روان‌شناسی تعاملی نیاز

تفرد

Uniqueness
مدخل فرهنگنامه · نویسنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی ۱ دقیقه مطالعه

تعریف

تفرد یکی از سه نیاز بنیادین در پارادایم تعاملی است، در کنار امنیت و پیشرفت. تفرد به معنای درونی‌سازی ویژگی‌های منحصربه‌فرد است و عامل اصلی تمایز فردی و رشد خودآگاهی به شمار می‌آید. در نظریه شکوفایی فراگیر، تفرد به معنای رشد شخصیت و آزادی فردی در چارچوب یک هویت مشترک نیز هست.

نگارنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی

شرح موضوعی

برآورده شدن نیازهای امنیت، تفرد و پیشرفت پایه‌ای برای شکل‌گیری هویتی منسجم فراهم می‌کند، و ناکامی در تفرد ابهام در شناخت خود را پدید می‌آورد. هویت پایدار برایند تعاملی دو نیاز تفرد و امنیت است، و شکوفایی وجودی برایند تعاملی سه نیاز امنیت، تفرد و پیشرفت. تفرد باید متعادل باشد: تفرد افراطی همبستگی اجتماعی را کاهش می‌دهد، و توجه بیش از حد به امنیت تفرد افراد را محدود می‌کند. تفرد متعادل یعنی خود بودن بدون جدا شدن از بستر ملی، و بستری برای خلاقیت، رشد و همبستگی فراهم می‌کند.

تعریف انگلیسی

Individuation (uniqueness) is one of the three fundamental needs in the interactive paradigm, alongside security and progress. It means internalizing one's distinctive characteristics and is the main factor in individual differentiation and the growth of self-awareness. In the theory of inclusive flourishing, it also means personality growth and individual freedom within a shared identity.

منابع