پرش به محتوای اصلی

رهیابی

Guidance·path finding
مدخل فرهنگنامه · نویسنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی ۱ دقیقه مطالعه

تعریف

رهیابی به معنای پیدا کردن راه است. در تعریف «استواری»، رهیابی در زندگی یعنی راه‌یابی بدون احساس سردرگمی؛ در «استواری روانی» این رهیابی آینده‌نگرانه و مبتنی بر معنویّت است و با پرهیز از رکود و بدون احساس تنهایی همراه است. در خلّاقیّت، «رهیابی تحلیلی» پیدا کردن راه انجام هر کاری در سطح برجسته بر پایهٔ فهم، ریشه‌یابی، تجزیه و تحلیل و موقعیّت‌سنجی است.

نگارنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی

شرح موضوعی

رهیابی در قلمرو «پایداری» نیز آمده است: «حاکمیّت نظم در جایگاه‌یابی و رهیابی پشتیبانی‌شده برای پیشرفت». پشتیبانی شامل وجود یک راهنما در مسیر زندگی و همکاری اطرافیان است. در خلّاقیّت، رهیابی تحلیلی در خوشهٔ «سازماندهی» کنار مفهوم‌یابی جای می‌گیرد. همچنین فطنت سبب رهیابی دانسته شده است.

تعریف انگلیسی

Path finding means finding the way. In defining «steadfastness» (estevari), path finding in life means finding one's way without a sense of confusion; in psychological steadfastness it is future-oriented and based on spirituality, avoiding stagnation and loneliness. In creativity, «analytical path finding» is finding the way to do any task at an outstanding level, based on understanding, root-finding, analysis and situation assessment.

منابع