پرش به محتوای اصلی
آ ا ب پ ت ث ج چ ح خ د ذ ر ز س ش ض ط ظ ع غ ف ق ک گ م ن و ه ی
خشنودی و بهداشت تعادل بهداشتی

پاکی

Cleanliness
مدخل فرهنگنامه · نویسنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی ۱ دقیقه مطالعه

تعریف

پاکی در این نوشته‌ها همان «پاکی سرشت» و پاکی ذاتیِ «من» است؛ یعنی همه چیز با پاکی آغاز می‌شود و سرشت انسانی ذاتاً پاک و نیک است. این پاکی بخشی اصیل و خدادادی از وجود انسان است که از آغاز آفرینش در جوهره‌ی او نهاده شده است. ناپاکی طیّ دوران زندگی و غالباً بر اثر تأثّر محیطی رخ می‌دهد.

برای مطالعهٔ بیشتر: راهنمای تفسیر فهرست درستی: پاکی، انضباط، آینده‌پویی و شایستگی چه می‌گویند؟

نگارنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی

شرح موضوعی

پاکی ذاتیِ «من» با نورانیت همراه است و سرچشمه‌ی امید، عشق، حکمت و هدایت درونی شمرده می‌شود. این پاکی تحت تأثیر شرایط بیرونی قرار نمی‌گیرد و با ناپاکی‌های دنیوی نابود نمی‌شود، هرچند محیط‌های ناسالم، باورهای محدودکننده، تجربیات منفی و تسلط نفس و خودمحوری می‌توانند ارتباط فرد با آن را کمرنگ کنند. سکوت و تأمل، توبه، ارتباط با خداوند و عمل به اصول اخلاقی راه بازگشت به آن است. هدف درمان نیز بازگشت به پاکی سرشت و تحقّق پاکزیستی روانی است.

تعریف انگلیسی

Purity, in these writings, is «purity of nature» and the inherent purity of the «I»; everything begins with purity, and human nature is inherently pure and good. This purity is an authentic, God-given part of the human being, placed in his essence from the beginning of creation. Impurity arises during the course of life, mostly through environmental influence.

منابع