«فهرست ارجمندی» یکی از سنجههای سامانهٔ جستجوی استعداد است که در دستهٔ «نارضایتی از زندگی» جای دارد. این سنجه کمک میکند ببینید این روزها رضایت، پیشرفت، معنا و دیدهشدن در زندگیتان چه جایی دارند. واژهٔ «این روزها» اهمیت دارد. فهرست از حال کنونی شما سخن میگوید و دربارهٔ سرشت پایدار شما داوری نمیکند.
پاسخ آنلاین به فهرست ارجمندی در سامانهٔ جستجوی استعداد.
ریشهٔ نظری این فهرست به مفهوم «قلمرو ارجمندی» بازمیگردد. در روانشناسی انتظار، ارجمندی یکی از مهمترین قلمروهای رضایت از زندگی است و به این معناست: «احساس سرزندگی، آرامش روانی با دستیابی به معنای زندگی مبتنی بر معنویّت به گونهای که عقاید فرد مورد توجّه و ارزشگذاری از سوی محیط قرار میگیرد و پویایی فردی و کارآمدی هدفمندانه برای بهینگی موفّقیّت و پیشرفت منتظره در زندگی را هموار میسازد». بدین ترتیب فرد از تشویق مورد انتظار برخوردار میشود و بدون احساس وابستگی به دیگران، در هنگام دشواریها هیچگاه احساس تنهایی نخواهد داشت.
این قلمرو چهار مؤلّفه دارد: «درستزیستی»، «بالندگی»، «وجاهت» و «خودکامیابی». فهرست ارجمندی هر چهار مؤلّفه را میسنجد و عامل پنجمی به نام «احساس دیدهنشدن» نیز بر آنها میافزاید. هر یک از این عاملها را جداگانه بررسی میکنیم.
درستزیستی
در کتابهای نگارنده، «درستزیستی» به معنای «احساس سرزندگی و آرامش روانی مبتنی بر دستیابی به معنای زندگی که سبب رضایت از زندگی» میشود. پس درستزیستی تنها خوشگذرانی یا آسودگی بیرونی نیست. سرزندگی و آرامشی است که از یافتن معنا در زندگی برمیخیزد.
تعریف این عامل در فهرست، فردی را وصف میکند که احساس راحتی و رضایت از زندگی خود را تجربه میکند و از تفریحات و سرگرمیهای مورد علاقهاش لذت میبرد. او از زندگی درست و از همکاری با اطرافیانش بهرهمند است و از پذیرش و انطباق اطرافیان با خود احساس سرزندگی دارد. با این حال، احساس تنهایی و کمبود حمایت در زمانهای دشوار نیز گاه برای او پیش میآید.
هرچه این توصیف بیشتر بر شما صدق کند، سرزندگی و رضایت در زندگیتان پررنگتر است. بخش پایانی تعریف یادآوری میکند که رضایت کلی از زندگی با تجربهٔ تنهایی در لحظههای سخت منافاتی ندارد.
در پژوهشهای نگارنده، درستزیستی همراه با چند مؤلّفهٔ دیگر به کاهش اضطراب و افسردگی میانجامد. «سنجیدگی» نیز به تأمین درستزیستی کمک میکند.
بالندگی
«بالندگی» به معنای «پویایی فردی و کارآمدی هدفمندانه برای بهترین بودن» است، به گونهای که اطرافیان به دیدگاههای فرد ارزش قائل میشوند. در روانشناسی انتظار، محور خشنودی از زندگی با مؤلّفهٔ «پیشرفت» تحقق مییابد. این مؤلّفه بالندگی، کارآمدی، معنایابی در زندگی، بهترین بودن، رشد و هدفمندی را در بر میگیرد.
تعریف این عامل در فهرست، فردی را وصف میکند که به دیدگاههایش ارزش مینهد و اطرافیانش نیز این دیدگاهها را ارج مینهند. او خود را فردی پویا و هدفمند میشناسد و میداند که در مسیر بهترین بودن گامهایی برداشته است. چنین فردی کارآمد شناخته میشود و تواناییهای خود را در رسیدن به اهداف و انجام وظایفش بهخوبی ترسیم میکند.
هرچه این توصیف بیشتر بر شما صدق کند، احساس پویایی و کارآمدی هدفمند در شما نیرومندتر است. هرچه کمتر صدق کند، این احساس کمرنگتر است.
در یک پژوهش، «سنجیدگی» موجب بالندگی شناخته شد. بالندگی همراه با «تعالی»، «درستزیستی»، «استواری» و «فردیّت» به کاهش افسردگی میانجامد.
وجاهت
در تعریف نگارنده، «وجاهت» به این معناست که «عقاید مبتنی بر معنویّت فرد مورد توجّه قرار میگیرد و از تشویق مورد انتظار برخوردار میشود به گونهای که در هنگام دشواریها احساس تنهایی نخواهد داشت». در پژوهش دربارهٔ نوجوانان، وجاهت یکی از هفت مؤلّفهٔ مؤثر در بهداشت روان بوده است. این مؤلّفه تشویق مورد نظر، نزدیکی به معنویّت، دیدگاههای ارزشمند و مورد توجه بودن عقاید در محیط زندگی را در بر میگیرد.
تعریف این عامل در فهرست، همین مفهوم را از سوی کمبود آن نشان میدهد. فرد به دلایل مختلف از تشویقی که انتظار دارد بهرهمند نیست. احساس میکند اطرافیانش به دیدگاهها و عقایدش ارزش قائل نیستند، در مواقع دشوار احساس تنهایی میکند و از نرسیدن به پیشرفت مطلوب ناامید است. با این حال، خود را فردی پویا و هدفمند میداند که در مسیر بهترین بودن قرار گرفته است و کارآمد شناخته میشود، اما همچنان در برابر چالشها احساس انزوا دارد.
به بیان دیگر، این عامل وضعیتی را نشان میدهد که در آن پویایی درونی هست، ولی محیط این پویایی را به اندازهٔ چشمداشت فرد نمیبیند و تشویق نمیکند. هرچه این توصیف بیشتر بر شما صدق کند، فاصلهٔ میان تلاش درونی و توجّه بیرونی را بیشتر حس میکنید.
در یک مطالعه، «چیرگی هیجانی» سبب وجاهت شمرده شده است. چیرگی هیجانی یعنی پرهیز از اینکه انتخابها از احساس و دیگران متأثر شوند.
خودکامیابی
«خودکامیابی» به معنای «دستیابی به پیشرفت در موفّقیّت منتظره بدون احساس وابستگی به دیگران در زندگی» است. در روانشناسی انتظار، این مؤلّفه یکی از انتظارهای مهم زندگی در رضایت از زندگی به شمار میآید.
در فهرست، این عامل نیز از سوی کمبود آن تعریف شده است. فرد احساس میکند به دیگران وابسته است و به پیشرفت و موفقیتی که انتظار داشته دست نیافته است. او ناامیدی و ناخشنودی از وضعیت کنونی خود را تجربه میکند و گمان میبرد که به دلایلی ناشی از همین وابستگی، از پیشرفت و موفقیت دور مانده است.
هرچه این توصیف بیشتر بر شما صدق کند، احساس وابستگی و فاصله از کامیابی مورد انتظار در شما پررنگتر است.
بر پایهٔ یافتههای نگارنده، چیرگی هیجانی به خودکامیابی یاری میدهد. تأمین خودکامیابی همراه با «استواری»، «درستزیستی»، «تعالی» و «پشتیبانی» نیز به کاهش اضطراب میانجامد.
احساس دیدهنشدن
این عامل نشان میدهد این روزها تا چه اندازه احساس میکنید عقاید و تلاشهایتان دیده و تشویق نمیشود، در سختیها تنها میمانید و از معنویت فاصله گرفتهاید. نمرهٔ بالاتر یعنی این احساس پررنگتر است و نمرهٔ پایینتر یعنی این احساس کمرنگتر است.
احساس دیدهنشدن در واقع وارونهٔ هستهٔ مفهوم ارجمندی است. در تعریف ارجمندی، عقاید فرد مورد توجّه و ارزشگذاری محیط قرار میگیرد، فرد از تشویق مورد انتظار برخوردار میشود و در دشواریها احساس تنهایی نمیکند. احساس دیدهنشدن درست همین سه جنبه را از سوی کمبود آن نشان میدهد: دیدهنشدن عقاید و تلاشها، تنها ماندن در سختیها و فاصله گرفتن از معنویت.
نتیجه را چگونه بخوانیم؟
نخست، نتیجهٔ این فهرست تشخیص یا برچسب نیست. فهرست تصویری از حال «این روزها» ی شما در قلمرو ارجمندی به دست میدهد.
دوم، عاملها را در کنار یکدیگر بخوانید. در تعریف نگارنده، چهار مؤلّفهٔ ارجمندی در مجموع سبب رضایت از زندگی میشوند. برای نمونه، ممکن است بالندگی شما نیرومند باشد، ولی همزمان در عامل وجاهت یا احساس دیدهنشدن کمبود توجّه و تشویق را گزارش کرده باشید. چنین الگویی بیش از هر عدد جداگانه گویاست.
سوم، به یاد داشته باشید که ارجمندی در رواندرمانی تعاملی یکی از بزرگترین الگوهای درمانی است. «محمّدی» (۱۳۹۹) در یک پژوهش ارزشیابی برنامه، «الگوی ارجمندی» را در چهار گروه پانزده نفری از زنان و مردان ۱۸ تا ۲۳ ساله به کار گرفت. در این برنامه سرفصلهایی چون «تعدیل انتظارات»، «توجّه به اخلاقیات»، «پایبندی به اهداف»، «ثبات در موفقیت»، «قدرت باور به پیشرفت»، «خودپذیری و پرهیز از مقایسه با دیگری»، «ارزش زیست»، «شادزیستی» و «تفاوتپذیری» گنجانده شد. نتایج نشان داد که گرایش به مصرف مواد زیانبار و «بیتابی روانی» کاهش یافت و «نیروی روانی» افزایش نشان داد. در پژوهشی دیگر نیز تمرکز بر تقویت حس درستزیستی، رشد معنویت (وجاهت)، بهبود توانمندیهای فردی (بالندگی) و دستیابی به پیشرفتهای هدفمند (خودکامیابی)، استرس را کاهش داد و تابآوری روانی را افزایش داد.
پیامد این یافتهها روشن است: مؤلّفههای ارجمندی ثابت و تغییرناپذیر نیستند و با کوشش هدفمند تقویت میشوند. رواندرمانی تعاملی با هدف تحقق «رضایت از زندگی» و بر پایهٔ سه نیاز بنیادین امنیت، تفرّد و پیشرفت به مداخله میپردازد. اگر نتیجه نشان داد که احساس دیدهنشدن، کمبود وجاهت یا دوری از خودکامیابی برایتان پررنگ است، این نتیجه میتواند نقطهٔ آغاز گفتوگو با یک درمانگر یا مشاور باشد. در درمان تعاملی، درمانگر با رابطهای مبتنی بر همدلی، شنیدن و همراهی بستری امن فراهم میکند تا درمانجو بدون قضاوت تصورات درونیاش را بازگو کند.
نشانی آزمون: فهرست ارجمندی.
منبع
سنجههای جستجوی استعداد، «فهرست ارجمندی» — صفحهٔ آزمون
فرهنگنامه، «احساس دیدهنشدن» — احساس دیده نشدن
فرهنگنامه، «بالندگی» — بالندگی
فرهنگنامه، «بالندگی فردی» — بالندگی فردی
مقالات دکتر کاظمی، «رضایت از زندگی و مولفههای آن» — رضایت از زندگی و مولفههای آن
مقالات دکتر کاظمی، «نقش هوش تجربی در رواندرمانی تعاملی» — نقش هوش تجربی در روان درمانی تعاملی
نقشهٔ این مفهوم: نقشهٔ مفهوم: شخصیت
مقالههای همموضوع: راهنمای تفسیر فهرست حریم فردی: بالندگی فردی و درستزیستی چه میگویند؟، وجاهت: مؤلفهای از ارجمندی در رواندرمانی