پرش به محتوای اصلی
پرورش و درمان درمان

روان‌درمانی حمایتی

Supportive psychotherapy
مدخل فرهنگنامه · نویسنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی ۱ دقیقه مطالعه

تعریف

روان‌درمانی حمایتی در روان‌شناسی تعاملی به معنای گستراندن چتر پشتیبانی برای فرد بی‌تاب از طریق بهره‌گیری از فنون تخصصی است. این روش در قالب الگوهای اقتضایی برای نامتعادلی «بی‌تابی روانی» به‌کار می‌رود. هدف آن حمایت از «خود» در برابر مشکلاتی است که فرد را تهدید می‌کنند.

نگارنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی

شرح موضوعی

بی‌تابی هیجانی ناخوشایند است که آرامش روانی را سلب می‌کند و با مواجهه فرد با مسأله یا مشکل آغاز می‌شود. مسائل زندگی ممکن است از «انتظارات غیرواقع‌بینانه» سرچشمه بگیرند و بی‌تابی در «اجرای تصمیم» خدشه وارد می‌کند. از این رو راهبرد درمان بر تعدیل انتظارات، یعنی «انتظار از خود» و «انتظار از محیط»، و شناخت مراجع انتظارات استوار است. فرد درمانده در این سطح بیمار نیست و فقط به حمایت تخصصی نیاز دارد؛ او در برابر مشکل خود احساس تنهایی می‌کند. این حمایت شامل قدرت و توانایی، پناه‌دهی، همراهی، درک، پذیرش، مهرورزی، شکیبایی و صداقت است که به روان‌شناس حمایتی مرجعیت می‌دهد. روان‌درمانی حمایتی در پیوستار راهنمایی، مشاوره، روان‌درمانی حمایتی و بهسازی عاطفی جای دارد.

تعریف انگلیسی

Supportive psychotherapy, in interactive psychology, means extending an umbrella of support to the restless (bi-tāb) person through specialized techniques. It is used, within contingency models, for the psychological imbalance called "psychological restlessness". Its aim is to support the "self" against the problems that threaten it.

منابع