پرش به محتوای اصلی
خشنودی و بهداشت رضایت (اصول)

فردیت

Individuality
مدخل فرهنگنامه · نویسنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی ۱ دقیقه مطالعه

تعریف

فردیت برایند یک فرایند تعاملی پیچیده، ژرف و پی‌درپی است که از تعامل بنیادهای روان‌شناختی پدید می‌آید. در روان‌شناسی تعاملی، تعامل پایه‌ها و ریشه‌های تعدیلی تفرّد را پدید می‌آورد و در سطحی گسترده‌تر و ژرف‌تر فردیت را رقم می‌زند. در سنجش رضایت از زندگی، فردیت یکی از مؤلفه‌های قلمرو تعالی فردی است و به برخورداری از آزادی کافی و استقلال فردی همراه با تلاش کمال‌گرایانه در کار اشاره دارد.

نگارنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی

شرح موضوعی

پایه‌های تفرّد عبارت‌اند از سرشت، نیاز، توانایی، احساس، اندیشه، پیوند و کنش. ریشه‌های تعدیلی آن به تحول سنی، جنسیت، فرهنگ، طبقهٔ اجتماعی و اقتصادی و اقلیم‌زیستی اشاره دارد. در مؤلفهٔ رضایت از زندگی، این آزادی و استقلال بر خودشناسی کافی و شناخت خوب اطرافیان استوار است و به نفوذ در دیگران می‌انجامد. در همهٔ انواع تیزهوشی، حفظ و تقویت فردیت مشهود است و به شکل جاه‌طلبی، نفوذ اجتماعی و استقلال بروز می‌یابد. مسائل اجتماعی فرد تیزهوش از تعارض میان اصالت فردیت و همنوایی اجتماعی برمی‌خیزد. در فضای سازمانی نیز، پذیرش هویت مستقل و فردیت ویژهٔ شاغل از سوی سازمان، ریشهٔ تعهد سازمانی او می‌تواند باشد.

تعریف انگلیسی

Individuality is the outcome of a complex, deep and successive interactive process arising from the interaction of psychological foundations. In interactive psychology, the interaction of the bases and the modulating roots produces distinctness (tafarrod) and, at a broader and deeper level, shapes individuality. In measuring life satisfaction, individuality is one of the components of the domain of personal excellence and refers to having sufficient freedom and personal independence together with perfectionist effort in work.

منابع