پرش به محتوای اصلی
خشنودی و بهداشت رضایت(الحاقی)

موفقیّت

success
مدخل فرهنگنامه · نویسنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی ۱ دقیقه مطالعه

تعریف

موفقیّت یعنی جدّیّت در هدفمندی همراه با پیشرفت رضایتمندانه که سرانجام به بهینگی در بازدهٔ تکالیف می‌انجامد. این مفهوم سه بُعد اساسی دارد: جدّیّت در هدفمندی، بهینگی محیطی و پیشرفت رضایتمندانه. موفقیّت مشتمل بر پیشرفت تحصیلی و سرآمدی است.

نگارنده: دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی

شرح موضوعی

در بُعد بهینگی محیطی، فرد موفّق کسی است که از عهدهٔ کارهای سپرده‌شده به خوبی برمی‌آید و با تلاش، وسایل و زمان کم به بهترین و بیشترین نتیجه، مطلوب از دیدگاه جامعه، می‌رسد. در بُعد پیشرفت رضایتمندانه، استفادهٔ درست از موقعیّتهای زندگی و از هوش، استعداد و توانایی‌ها برای پیشرفت و رضایت از تلاش شخصی مطرح است. در پارادایم تلویحی نخبگی، هنگامی که استعداد و موفقیّت در یک زمینهٔ بسیار خاصّ درهم می‌آمیزد، نبوغ پدید می‌آید و نخبگی ثمرهٔ یکپارچگی استعداد، نوآوری و موفقیّت است. موفقیّت به‌مثابهٔ ترکیبی از سرآمدی و پیشرفت، پایهٔ خردمندی به شمار می‌آید.

تعریف انگلیسی

Success means seriousness in goal-directedness together with satisfying progress, which ultimately leads to optimal output in tasks. It has three basic dimensions: seriousness in goal-directedness, environmental optimality, and satisfying progress. Success includes academic achievement and eminence (sarāmadi).

منابع